31 marca 2011 o godz. 22:07

W Krakowie o prawach autorskich

W dniach 5-6 kwietnia w Krakowie odbędzie się międzynarodowa konferencja pt. "Korzystanie z książek i prasy a prawa autorów i wydawców - sytuacja w Polsce na tle europejskim". Jej organizatorem jest  Stowarzyszenie Autorów i Wydawców „Polska Książka” przy udziale Stowarzyszenia Wydawców REPROPOL, pod honorowym patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Patronem medialnym wydarzenia jest "Biblioteka Analiz". Języki konferencji: polski i angielski (tłumaczenie symultaniczne).
Pierwszego dnia konferencji Łukasz Gołębiewski uczestniczyć będzie w panelu pt. "Książka i prasa w świecie cyfrowym a rola organizacji zbiorowego zarządzania" (godz. 16-18).

Program konferencji:

05.04.2011wtorek / tuesday

Godz. 9.00–12.30

Otwarcie konferencji / Opening– Andrzej Nowakowski, Stowarzyszenie Autorów i Wydawców „Polska Książka”
– Dominik Skoczek, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

I. Digitalizacja – wyzwania współczesnego świata / Digitisation – challenges of the modern world (wprowadzenie / introduction: prof. Ryszard Markiewicz, Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)

1. European Union and a problem of access to intellectual property / Unia Europejska a problem
dostępu do własności intelektualnej (representative of the European Commission / reprezentant
Komisji Europejskiej)

2. Dostęp do książek i prasy – wizja Google / Access to books and press – Google’s vision (Agata
Wacławik-Wejman, Google)

3. Access to books and press – European publishers’ view / Dostęp do książek i prasy – spojrzenie
wydawców europejskich (Piero Attanasio, Associazione Italiana Editori)

4. Publishers’ rights vs. activity of services aggregating online news. Case study: Copiepresse
vs. Google / Prawa wydawców a działalność serwisów agregujących wiadomości online.
Case study: Copiepresse vs. Google (Margaret Boribon, Copiepresse)

5. Digitalizacja druków w Polsce / Digitisation of works in Poland (Tomasz Makowski, Biblioteka
Narodowa)

11.00–11.15 – Przerwa kawowa / Coffee break

II. Digitalizacja – ramy organizacyjne (licencje cyfrowe, ‘dzieła osierocone’) / Digitisation – organisational
framework (digital licences, ‘orphan works’) (wprowadzenie / introduction: prof. Ryszard Markiewicz, Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)

1. Licensing of digital uses by RROs / Licencjonowanie użytku cyfrowego przez organizacje
zbiorowego zarządzania prawami reprografi cznymi (Olav Stokkmo, IFRRO)

2. Libraries and the book sector: status quaestionis in Flanders / Biblioteki i rynek książki:
status quaestionis we Flandrii (Kurt Van Damme, Reprobel)

3. Licensing policy of press materials in the Great Britain. Case study: Newspaper Licensing Agency
Limited vs. Meltwater / Zasady licencjonowania materiałów prasowych w Wielkiej Brytanii.
Case study: Newspaper Licensing Agency Limited vs. Meltwater (Andrew Hughes, Newspaper
Licensing Agency)

4. Making cultural heritage available to the public: defi ning and administering ‘orphan’ and ‘out of
print’ works / Udostępnianie dziedzictwa kulturowego: defi niowanie ‘dzieł osieroconych’ oraz
dzieł niedostępnych w handlu (‘out of print’) oraz administrowanie nimi (Olav Stokkmo, IFRRO)

5. ARROW+ project / Projekt ARROW+ (Piero Attanasio, Associazione Italiana Editori)

12.30–14.00 – Przerwa obiadowa / Lunch break

14.00–18.00
III. Organizacje zbiorowego zarządzania (OZZ) – różne modele organizacyjne, różne środki działania, jeden cel / Collective Management Organisations – various models of operation, various modes of activity, one objective (wprowadzenie / introduction: prof. Ryszard Markiewicz, Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)

1. Cooperation between Reproduction Rights Organisations within International Federation of Reproduction Rights Organisations / Współpraca reprografi cznych OZZ w ramach International Federation of Reproduction Rights Organisations (Olav Stokkmo, IFRRO)

2. Spanish model of RRO / Hiszpański model reprografi cznej OZZ (Magdalena Vinent, IFRRO, CEDRO)

3. Belgian model of RRO / Belgijski model reprografi cznej OZZ (Kurt Van Damme, Reprobel)

4. Polski model OZZ / Polish model of CMO (Marek Bukowski, Komisja Prawa Autorskiego)

5. Organisations vs. uniform European market / Organizacje a jednolity rynek europejski (representative of the European Commission / reprezentant Komisji Europejskiej)

15.45–16.00 – Przerwa kawowa / Coffee break

Panel dyskusyjny: / Panel discussion: Książka i prasa w świecie cyfrowym a rola organizacji zbiorowego zarządzania / Book and press in a digital world and the role of CMOsProwadzący: / Chair: Wiesław Podkański (Izba Wydawców Prasy)
Uczestnicy: / Participants: Róża Thun (Parlament Europejski), Magdalena Vinent (IFRRO, CEDRO), Olav Stokkmo (IFRRO), Łukasz Gołębiewski (Biblioteka Analiz), Piotr Mańkowski (SAiW „Polska Książka”, SW REPROPOL), Jan Rurański (Spółka ReproPol)

6.04.2011 środa / wednsday

Godz. 9.00–12.30
IV. Public Lending Right / Public Lending Right (wprowadzenie / introduction: prof. Ryszard Markiewicz, Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)

1. Situation of PLR in EU countries / Sytuacja PLR w krajach UE (James Parker, UK’s PLR Offi ce)

2. Problems of PLR in Spain / Problemy PLR w Hiszpanii (Magdalena Vinent, IFRRO, CEDRO)

3. PLR in Belgium / PLR w Belgii (Kurt Van Damme, Reprobel)

4. Perspektywy wprowadzenia PLR w Polsce / Prospects of implementation of PLR in Poland (Dominik Skoczek, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego)

10.45–11.00 – Przerwa kawowa / Coffee break

V. Korzystanie z książek i prasy przez instytucje publiczne i prywatne – różne modele rozwiązań / Use of books and press in public and private institutions – various models of solutions (wprowadzenie / introduction: prof. Ryszard Markiewicz, Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)

1. Licences in Spanish law / Licencje w prawie hiszpańskim (Magdalena Vinent, IFRRO, CEDRO)

2. Legal solutions in Belgium / Rozwiązania prawne w Belgii (Kurt Van Damme, Reprobel)

3. Licences in Europe – various models and examples of use / Licencje w Europie – różne modele i przykładowe rozwiązania (Olav Stokkmo, IFRRO)

4. Rozwiązania prawne w Polsce / Legal solutions in Poland (Tomasz Targosz, Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)

5. Dozwolony użytek publiczny materiałów prasowych – analiza porównawcza poziomu ochrony w Polsce i innych krajach UE / Permissible public use of press materials – comparative analysis of rights protection in Poland and other EU countries (Marzena Wojciechowska, SW REPROPOL)

12.30–14.00 – Przerwa obiadowa / Lunch break

14.00–18.00
VI. Dozwolony użytek prywatny a ‘godziwa rekompensata’ dla twórców i wydawców / Permissible private use vs. ‘fair compensation’ for authors and publishers (wprowadzenie / introduction: prof. Ryszard Markiewicz, Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)

1. Levies on reprographic devices – a way to remunerate creators and publishers for certain uses of their works in Europe / Opłaty od urządzeń reprografi cznych – sposób na wynagrodzenie twórców i wydawców za korzystanie z dzieł w Europie (Olav Stokkmo, IFRRO)

2. Permissible private use in Spanish law / Dozwolony użytek prywatny w prawie hiszpańskim (Magdalena Vinent, IFRRO, CEDRO)

3. Permissible private use in Belgian law / Dozwolony użytek prywatny w prawie belgijskim (Kurt Van Damme, Reprobel)

4. Problematyka dozwolonego użytku w prawie polskim / Issue of permissible use in Polish law (Sybilla Stanisławska-Kloc, Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)

5. Opłaty z tytułu dozwolonego użytku osobistego w Polsce / Levies on private use in Poland (Piotr Miodunka, SAiW „Polska Książka”)

15.45–16.00 – Przerwa kawowa / Coffee break

Panel dyskusyjny: / Panel discussion: Korzystanie z książek i prasy – kto powinien płacić za prawa autorskie? / Use of books and press – who should pay for copyrights?Prowadzący: / Chair: prof. Ryszard Markiewicz (Instytut Prawa Własności Intelektualnej UJ)
Uczestnicy: / Participants: Agata Wacławik-Wejman (Google), Kurt Van Damme (Reprobel)
Andrew Hughes (Newspaper Licensing Agency), James Parker (UK’s PLR Offi ce), Piotr Marciszuk (Polska Izba Książki, Federation of European Publishers), Jacek Wojtaś (Izba Wydawców Prasy)

Podsumowanie / Summary – Andrzej Nowakowski, SAiW „Polska Książka”

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pole komenatarz jest wymagane.

Zobacz ostatnie wpisy

18 listopada 2018 o godz. 09:02

Kartka z podróży – Zegaani

14 Zagaani (1)

Ukryty w lesie, na lekkim wzniesieniu, stoi stary klasztor Zegaani, a właściwie pozostałości po nim, czyli dwa kościoły, jeden z piątego, drugi z szóstego wieku. Freski wewnątrz są, niestety, znacznie późniejsze, pochodzą prawdopodobnie z XVI wieku. Klasztor jest częściowo ogrodzony, dostęp do niego jest otwarty, leży wśród drzew, kiedyś był to zapewne park. Porozrzucane gliniane amfory, kwewri, świadczą o produkcji wina.

17 listopada 2018 o godz. 08:31

Kartka z podróży – Wizyta w Numisi

Numisi 2018-11-06 09-18-57

Kilka lat temu Mikheil Giorgadze, wraz z żoną, Nuno, kupili stare ruiny na przedmieściach wioski Mukuzani, w Kachetii, w regionie znanym ze znakomitych win. Chciał tu postawić niewielki zajazd – pensjonat i restaurację. Przy usuwaniu cegieł odkryli 33 stare kwewri, które mają podobno ponad 500 lat i piwnice na wino, w których utrzymuje się stała temperatura 15 stopni. Postanowił uporządkować teren założyć własną winiarnię i muzeum. Zebrał masę pamiątek, nie tylko związanych z winiarstwem, ale także ogólnie z kulturą ludową regionu.

16 listopada 2018 o godz. 21:13

Rosyjska apokalipsa

„Wódka jest podobna do piosenki. Piosenka może mieć byle jakie słowa i prosta melodię, lecz ich połączenie (jak spirytusu z wodą) może piosenkę zamienić w szlagier”. ~Wiktor Jerofiejew

16 listopada 2018 o godz. 08:46

Kartka z podróży – Wizyta w Georgian Wine & Spirits

SONY DSC

Firma Georgian Wine & Spirits (GWS) powstała w 1993 roku na przedmieściach Telavi, na bazie dawnych radzieckich zakładów Telavi 2, które działały od 1976 roku. Mają 400 ha winnic w regionie Kachetii (m.in. w DOC Mukuzanii oraz Tsinandali, Tvishi, Napareuli, Kindzmarauli, Khvanchkara czy Akhasheni), ale dodatkowo skupują winogrona. Aż 70% upraw, to szczepy lokalne. Około 280 ha zajmują nasadzenia czerwonych winogron – głównie saperavi, resztę białe, poza szczepami europejskimi są to: rkatisteli, mtsvane czy tsolikouri. Właścicielem GWS są szwedzcy inwestorzy, którzy mają także znaną gruzińską winiarnię Mukhrani. W Polsce wina GWS są w ofercie Vininova.

15 listopada 2018 o godz. 08:34

Kartka z podróży – Wizyta w Shalauri

Shalauri 2018-11-05 13-10-58

Położona kilka kilometrów za Telavi, przy drodze do Tsinandali, malutka winnica Shalauri powstała w 2013 roku. Mają tylko 2 ha, ale jakież tu robią wybitne wina! Wyłącznie z kwewri, żadnych beczek, żadnych europejskich winifikacji. Wszystko po bożemu, to znaczy po gruzińsku. Ich rkatsiteli ma smak miodu, mtsvane pachnie jak rieslingi późnego zbioru, pomarańczowe khikhvi jest jak polne kwiaty i agrest. Mają dwa rodzaje saperavi, bardzo wytrawne i taniczne oraz niemal słodkie, ale nie w stylu win Kindzmarauli, to jest słodycz soczystej czarnej porzeczki, fig i wędzonej śliwki. W niewielkiej piwnicy na tyłach domu wkopane są kwewri, w drugiej piwnicy leżakują wina w butelkach, jest też jedna izba zamieniona na winiarnię, tu także są kwewri. Chacha ze swoich wytłoków destylują u sąsiada, ma aromat dojrzałego słonecznika. Produkty nie są bynajmniej tanie, butelka 30-40 lari.

14 listopada 2018 o godz. 08:23

Kartka z podróży – Twierdza Chailuri

07 Chailuri 2018-11-04 11-36-26

Stanąłem przy głównej drodze wiodącej z Tbilisi do Kachetii, zaraz za winiarnią KTW, dokąd każdego dnia przyjeżdżają autokary pełne Rosjan, którzy wypijają wprost ze stalowych tanków zasiarczone, bardzo młode i bardzo podłe wina. Stanąłem, bo tu cisza i spokój, a chwilę wcześniej musiałem przebijać się przez rosyjską ciżbę, żeby kupić butelkę wina kisi i kompot z owoców fejhoa w sklepiku firmowym KTW. Mają tam nie tylko wstrętne wina, ale Rosjan Gruzini prowadzą prosto do cystern, i poją paskudztwem ku własnej uciesze, zwłaszcza, że Rosjanie chwalą, siarka i kwas im nie przeszkadzają. Stanąłem tu, gdyż na lewym brzegu rzeki stoi sporych rozmiarów twierdza Chailuri (znana też jako Niakhura). Bastion jakich w Europie wiele, typowy dla fortyfikacji osmańskich. Pierwotna twierdza powstała tu w późnym średniowieczu i wraz z drugą fortyfikacją – Monavi – strzegła przejścia przez wąwóz Iori w stronę Tbilisi. Miała trzy pietra i dwie bramy. Zniszczona w 1801 roku, podczas walk o niepodległość Gruzji, odbudowana w latach 80. XX wieku, dziś częściowo porośnięta trawą. W sumie, nic ciekawego, punkt na mapie, chwila odpoczynku pomiędzy jedną winiarnią a drugą. Nieciekawe miejsca też potrafią jednak cieszyć, gdy świeci słońce, za plecami masyw Kaukazu, z lewej strony winnica, a powietrze wypełnia przyjemny zapach wypalanej za płotem trawy.

13 listopada 2018 o godz. 09:54

Kartka z podróży – Wizyta w Château Mukhrani

Mukhrani 2018-11-03 16-32-57

Obecna firma powstała w 2002 roku, powołana przez inwestorów ze Szwecji, którzy są też właścicielami firmy Georgian Wines & Spirits w Kachetii. W 2007 roku rozpoczęła działalność nowoczesna winiarnia połaczona z destylarnią chacha. Nazwa nawiązuje do najważniejszej gruzińskiej dynastii książęcej, która panowała od początku XVI do XIX wieku. Wspaniały pałac Mukhrani – dostępny dla zwiedzających – jest tu restauracja, a jednocześnie zakład produkcyjny – winiarnia i destylarnia, a w piwnicach znajduje się 60 tys. beczek z winem. Większość starzenia odbywa się we francuskim dębie. Mury zapewniają stała temperaturę 15 stopni Celsjusza. Piwnice powstały w 1878 roku, château zostało zaprojektowane przez francuskiego architekta. Była tu letnia posiadłość Romanowów. W piwnicach są kwewri, które mają 150 lat i pamiętają czasy założyciela winiarni, Ivana Mukhranbatoni. Ivan produkował w XIX wieku 1,2 mln l wina rocznie.

12 listopada 2018 o godz. 09:11

Kartka z podróży – Wizyta w destylarni Askaneli Brothers i Jimsher

Askaneli Brothers 2018-11-02 15-45-36

Na przedmieściach Tbilisi ulokowana jest nowoczesna winiarnia i destylarnia Askaneli Brothers. Właścicielami firmy są bracia Gocha i Jimsher Chkhaidze, nazwa Askaneli pochodzi od wioski Askana w prowincji Guria. Wedle ludowej opowieści niejaki Antimoz Askaneli zbudował tutaj piwnicę pełną kwewri do produkcji wina. Faktem jest, że we wsi można odnaleźć kwewri, które pochodzą z lat 80. XIX wieku.

11 listopada 2018 o godz. 15:56

Kartka z podróży – Come back to Tbilisi

SONY DSC

Trzeci raz jestem w Tbilisi. Zaliczyłem już trzy pory roku – lato, jesień i zimę. Nieodmiennie miasto tętni życiem. Zawsze w kolorach oferowanych na straganach owoców – granatów, szaronów, pomarańczy, zielonych fig oraz zwisających wszędzie poskręcanych, wypełnionych orzechami, churcheli. Nieodmiennie pachnie winogronami. Kuszą wine-bary i bazary. W dawnych tureckich łaźniach kwitnie rozpusta, damy wprawdzie nie mają dostępu do kapiących się panów, co jednak nie przeszkadza alfonsom by prezentować całe katalogi ze zdjęciami oczekujących prostytutek. Gorąca miłość po gorącej parowej kąpieli, do tego sto gram rozgrzewającej chacha i zawał jak w banku.

8 listopada 2018 o godz. 14:18

Gin – Świat wykwintnych alkoholi

Jeden destylowany prawdopodobnie w najmniejszym alembiku pod słońcem, inny z dodatkiem surowego mięsa wołowego, a jeszcze inny z dodatkiem soku wiśniowego. Po takim opisie trudno stwierdzić, że chodzi o gin, a jednak właśnie ten trunek jest bohaterem najnowszej książki Łukasza Gołębiewskiego. Podobnie jak producenci perfum, tak i my, czytelnicy jesteśmy zaproszeni do świata zapachów, aromatów, bo i trunek nad wyraz aromatyczny. Z jednej strony wymagający użycia raptem paru składników, więc najbardziej typowych: jałowca, dzięgla, kolendry czy kosaćca, z drugiej zachwycający ich mnogością (liczba dwucyfrowa), a zarazem zaskakujący efektem końcowym. Gin ma wiele twarzy i wiele odsłon. Choć historia ginu jest troszkę okrojona i dość zwięzła, największe pole do popisu daje przegląd jałowcówek zgromadzonych na kolejnych stronach książki. Czytając opisy tychże odnosimy wrażenie, że owszem nastąpił swoisty renesans ginu, co powinno cieszyć, ale z drugiej strony mamy do czynienia z postępującą osobliwością receptur, co jednakowoż daje pewność, że o ginie jeszcze nie raz usłyszymy i posmakujemy w przyszłości naprawdę ciekawe, nieszablonowe trunki.