Pierwszy dzień festiwalu był - oględnie mówiąc - taki sobie. Kapele zdecydowanie drugoligowe, niemiecką publiczność rozgrzewał dziad z wielkim brzuchem z popularnej jabolpunkowej kapeli Die Kassierer. Potem całkiem fajnie zagrało Klasse Kriminale, na koniec tego dnia był Last Resort. Nie jestem ich wielkim fanem, nie mniej jest to kawałek historii oi, a zagrali największe hity, nie wyłączając "Oi Oi Skinhead". Dodam, że do miejsca, w którym spałem wracałem przez cztery godziny po mrozie... bo mi się zabłądziło troszkę z nadmiaru wrażeń i używek.
Drugi dzień to było szaleństwo (kolejki po piwo ponad półgodzinne!). Przez 40 minut stałem na mrozie żeby w ogóle wejść - taki był tłum szturmujących wejście. Jak już wspomniałem, zabrakło biletów (nam się jednak udało pierwszego dnia dostać karnety na całość), wszyscy oczywiście zeszli się na Cock Sparrera - nic dziwnego, wszak Colin McFaull i spółka grają bardzo rzadko, praktycznie tylko na festiwalach, które są w stanie zgromadzić wielką publikę (najbliższe koncerty mają w maju w USA, a potem dopiero we wrześniu dwa razy w Europie - Belgrad i Girona). Niełatwo zatem zobaczyć ich na scenie - grają za wielką kasę i niezależnie od tego, co gadają w wywiadach, to jednak są gwiazdorami. Zanim jednak zaczął swój występ Cock Sparrer, zagrało tego dnia m.in. Discharge. Nie jest to zespół, który szczególnie lubię, nie mniej, kiedy jako gówniarz usłyszałem w audycji Marka Wiernika "Cały ten Rock" (Polskie Radio 3, wówczas) ich "Hear Nothing, See Nothing, Say Nothing", to wbiło mnie w krzesło. Nikt wówczas nie grał tak ostro. Teraz Discharge wydaje się opartą na dwóch akordach rąbanką, nie mniej na scenie byli bardzo energetyczni i zakręcili pierwsze tego wieczora pogo. Później wystąpił m.in. Vice Squad z Becky Bondage. Becky to pani po pięćdzisiątce, ale respekt pełen - mało która nastolatka ma tyle energii, tak się rusza, a i trzeba powiedzieć, że figurę Becky wciąż ma apetyczną. Byłem drugi raz na ich koncercie i powiem, że to jest taka sama moc jaką miał ten zespół na początku lat 80., kiedy nagrywali "Last Rockers". W większości zagrali kawałki z pierwszego okresu aktywności Vice Squad, czyli z lat 1978-1983... tak, stare są to dzieje, ale te kawałki publiczność pod sceną doskonale znała. "Stumbling through the rubble/ my heads in a spin/ i hear them fighting/ no one that no one can win/ im to young to die/ to late to live/ as politicians do the thing no god can forgive" - sam krzyczałem stojąc z obiektywem pod samą sceną:) Nie wiem jakim cudem, ale udało mi się też przepchać pod samą scenę na Cock Sparrera, dzięki czemu mam masę rewelacyjnych zdjęć. Cóż, kto tam przyszedł, na pewno się nie zawiódł. Grali półtorej godziny, wszystko co najlepsze (wyszedłem przed bisami, żeby nie przepychać się przez godzinę w tłumie i nie słyszałem z zestawu obowiązkowego jedynie "Because you're young" - i to było w sumie jedyne rozczarowanie; nie wiem czy to na bis zagrali, czy nie...). Są zespoły, które brzmią dobrze na koncertach, inne lepiej na płytach - można powiedzieć, że Cock Sparrer jest zawsze ten sam, w studio czy na scenie, zawsze pełen profesjonalizm, choć w sumie od lat nagrywają w kółko te same kawałki i te same grają na koncertach... no, ale tego też publika oczekuje; Vice Squad czy U.K. Subs nagrywaja płyty z zupełnie nową muzyką, a na koncertach grają stare rzeczy, bo nowych nikt nie chce słuchać, więc Cock Sparrer w sumie chyba postępuje słusznie, że bez przerwy powiela sam siebie. Dodam, że w łóżku znów byłem po czwartej i wyglądałem jak bałwan (śniegowy).
Trzeci dzień był beznadziejny, cóż można powiedzieć - Argy Bargy podrabiało Cock Sparrera, publiczności było niewiele, kapele gorzej niż drugoligowe... Gwiazdą tego dnia miało być The Boys. Ja po kilku dniach gigu (bo przecież jeszcze przed festiwalem miałem trasę do Torunia) miałem dość, nie lubiłem nigdy Boysów, więc nie jest mi z tego powodu przykro, że zmyłem się spać zanim zaczęli.
A następnego dnia był dłuuuuugi powrót do Torunia, wesołym autobusem, z przystankami co 20 minut bo chłodnica się rozwaliła, jechaliśmy praktycznie do rana... Ale to być może temat na opowiadanie, może je kiedyś napiszę, może nie, któż to wie? ;)

Wklejam kilka fotek, trudno mi było wybrać, więc trochę tak przypadkowo.

Klasse Kriminale

Last Resort

Discharge

Becky Bondage z Vice Squad

Colin McFaull z Cock Sparrera

Niemiecka młodzież kupuje polskie produkty, czyli kolejka do kramiku Krakosia

Polska młodzież pije niemieckie piwo :)

para dobrana

ostatniego dnia tłumów już nie było...