12 listopada 2008 o godz. 21:38

Jarocińskie skandale

"Gazeta Jarocińska" z 7 listopada zamieściła całą stronę poświęconą spotkaniu autorskiemu, które odbyło sie w Bibliotece pod Ratuszem - z Łukaszem Gołębiewskim i Piotrem Stróżyńskim, autorem powieści "Chaos i świńska skóra". Autor artykułu, Karol Górski, koncentruje się na stanie poczytalności Piotra. Cały artykuł jest fantastyczną promocją, zwłaszcza że wcześniej rozgorzała na ten temat dyskusja na forum internetowym gazety, której lekturę także polecamy. Artykuł z gazety do ściągnięcia w PDF - oto link - do pobrania nr 45/2008, tekst na s. 12.

13 komentarzy dla “Jarocińskie skandale

  1. Małe piwo

    Skandal to był np.22 lipca 1986 r., jak ten sam pan, tylko jako wokalista kapeli, bluznął ze sceny wyzwiskami na partyjnych. A było to w święto narodowe, gdzie partyjni z PZPR przyszli na koncert, posłuchać głosu młodych… Oj co tam się działo! Byłem i wiem. Skandal był na koncercie w Miłosławiu, gdzie owy pan był ak najebany, że chciał się podłaczyć gitarą do fortepianiu…
    A to teraz… małe piwko.

    • Małe piwo

      To prawda jest, ja zaś ten MIłosław pamiętam, chociaż miałam chyba 13 lat, mieszkałam tam. To był przegląd, a w jury oceniającym siedział mąż Anny Jantar. Przejechało wiele zespołów, niektóre nawet później znane. Na plakatach bardzo się odcinała od tła ta nazwa: – Schozofreniczna Prostytutka Maria. A wielu czekało na coś niezwykłego, zaś z miasta docierały informacje, że są jakieś starcia punków z policja. No i na scenę wyszło chyba czterech, obszrpanych, kompletnie pijanych chyba ludzi. Obrzucili wszystkich wyzwiskami, i niestety, także Annę Jantar, co bardzo niesmaczme było. Zaczeli grać, ale ktoś spadł ze sceny i wyłączyli im prąd. Potem przyjechala nie policja, lecz milicja jeszcze. Przez kilka nastepnych lat, bałam się tego czlowieka, po tym co zobaczyłam.

  2. odpowiedzialność

    Nie staję w obronie uciśnionych. Uściślając, przejawem odpowiedzialności , dobrych intencji i chęci stania na wysokości zadania było wzięcie przez autora leku. Przejawem nieodpowiedzialności było jego rzekome czy nie zapicie alkoholem. Poza tym chyba nie powinnam zabierać głosu, skoro de facto na spotkaniu nie byłam. Przykra jednak dla mnie jako czytelniczki jest nagonka na autora.W końcu punk’s not dead? a w naszym kraju mamy więcej skandalicznych zachowań.

    • odpowiedzialność

      E tam zaraz nagonka, bezpłatna promocja raczej, przecież w Jarocinie „Chaos” sprzedaje się teraz lepiej niż książki Grocholi!

  3. ....

    Depresję i alkoholizm ciężko pogodzić, ciężko też rozdzielić. Piotr miał dobre intencje zapewne, chcąc stanąć na wysokości zadania wziął lek, który zawiódł. Szczęście w nieszczęściu, Łukasz byl jego tubą, więc spotaknie nie było klapą taką totalną. Oczywiście czytelnicy mogą czuć się zawiedzeni. Przeprosił jednak i nie dopatrywałabym się w tym taniego chwytu reklamowego czy promocji. Książka zarówno przed jak i po spotkaniu sprzedaje się znakomicie – czego nadal, jak i zdrowia Autorowi życzę :)

    • ....

      taa… a co ma depresja do tego? pan Piotr podał, że wziął heminevrin, więc jak rozumiem wcześniej musiał nieźle popić, bo jest to lek na ciężkiego kaca lub jak kto woli podawany w przypadku delirium. w dodatku lek silnie uzależniający. depresji z pewnością się tym nie leczy.

    • brzydko

      Owszem, wziął go by „przetrwać” spotkanie z czytelnikami.Zarówno nadwrażliwość jaki i ciężkie stany depresyjne mogą być zarówno przyczyną jak i skutkiem alkoholizmu. To miałam na mysli, a nie, że znajdował się w depresji to wziął hemavrin.

      • brzydko

        heminevrin, a nie hemavrin. jak się jest w takim stanie, który uzasadnia wzięcie tego leku, to się idzie do szpitala na detox, a nie na spotkanie z czytelnikami, a już na pewno po wzięciu takiego leku nie wypija się ani grama alkoholu. pisanie o tym, że w tym wypadku to lek zawiódł jest albo naiwnością albo ignoracją. co do zależności między depresją a alkholizmem, to niestety w ogromnej większości wypadków depresja u alkoholików jest wynikiem nadużywania alkoholu, a nie odwrotnie. inna sprawa, że jak alkoholik nie chce trzeźwieć, to lubi uzasdniać swoje picie depresją właśnie, bo wtedy budzi współczucie. to takich parę moich uwag na podstawie kilkunastu lat z pracy z uzależnionymi.

        • brzydko

          Pisanie o tym, co się powinno robić, chyba nie ma sensu, w odniesieniu do ludzi kultury. Gdyby niektórzy nie przełamywali schematów i trzymali się konwenansów, mielibyśmy jeszcze bardziej nudną tę kulturę.
          Wiem też coś o tym, jak produkuje się psychicznych w Polsce. Bywają psychiatrzy (a wcale ich niemało), którzy faszerują pacjenta różnorakimi prochami, aby tylko przychodził i wypłacał stałą kwotę. Psychiatra z ramienia NFZ jest zjawiskiem unikalnym.

          • brzydko

            to nie jest kwestia przełamywania konwenansów i schematów ale stwarzania zagrożenia dla własnego życia i zdrowia. czy to artysta czy hydraulik – wątroba, serce i mózg rządzą się tymi samymi prawami. choć z pewnością można stworzyć bardzo kulturalne dzieło siedząc na kiblu i srając krwią. napisać piękną książkę podczas nocy, w której wyje się z bólu i strachu, bo właśnie się wychodzi z ciągu. nie no jasne, niech ludzie kultury przechodzą przez to wszystko dla wyższych celów, dla sztuki. oczywiście najławiej wszystko zwalić na zawodny lek, okropnych psychiatrów niż wziąć odpowiedzialność za własne życie. ja bardzo lubię \”Melanże z żyletką\”, bo tam uzależnienie jest pokazne bez ściemy i uwznioślania. ciężka choroba sprowadza każdego do parteru i w momentach kiedy bół fizyczny/psychiczny jest tak duży, że już się nie ma siły żyć to nie ma równych i róniejszych, nie ma panów artystów, panów hrabiów, panów profesorów, tylko jest czlłowiek, który nie wie czy dożyje rana. dlatego jestem przeciwna zapijaniu takich leków alkoholem, nawet jakby kutura miałabyć nudniejsza. w moim sytemie wartości zdrowie i życie są na pierwszym miejscu. co do psychiatrów to zależy do kogo o po co się idzie na wizytę, czy w publicznej służbie zdrowia czy prywatnie pracują różni ludzie z różną wiedzą i zasadami. jak się chce, to sie znajdzie dobrego psychiatrę nawet w ramch NFZ. a psychicznych (nie tylko w Polsce) produkują głównie ich mamusie i tatusiowie.

            • brzydko

              Absolutnie się z tym zgadzam, co tu napisałaś! Ale też wiemy, że czasami nie jest łatwo trzeźwo żyć – i to niezależnie czy się jest artystą, czy hydraulikiem. A gadanie, że chlanie/ćpanie to element autokreacji jest ściemą, ucieczką przed braniem odpowiedzialności. A taka ucieczka, hm… ponętną jest drogą, zwłaszcza, że pamięć uzależnień dokładnie selekcjonuje to, do czego w myślach wracamy i szybko zapomina się o sraniu krwią, a pamięta o tym „jak to fajnie było się najebać”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pole komenatarz jest wymagane.

Zobacz ostatnie wpisy

12 lutego 2018 o godz. 22:44

Z Arystofanesa

Aristophanes_-_Project_Gutenberg_eText_12788

„Jak się nałykał wszelkich dobrych rzeczy, wnet jął skakać i tańczyć, rechotać, grzmieć zadem niczym oślina, co się nażarła jęczmienia, i nuż walić mnie krzycząc: „Kto pije, ten bije!”. ~Artystofanes „Osy”

11 lutego 2018 o godz. 22:41

O winie

„Picie wina – to jest życie, degustacja wina – to nauka, rozmowa o winie – to sztuka”. ~Henri Beraud

8 lutego 2018 o godz. 17:42

„Aqua Vitae” pierwszy numer w nowym roku

AV_cover 19

Ukazał się dziewiętnasty numer magazynu o mocnych alkoholach „Aqua Vitae”. Zapraszamy do lektury.

27 stycznia 2018 o godz. 15:51

Dzika biblioteka

dzika-biblioteka

Paweł Dunin Wąsowicz musiał napisać biografię, bo trudno mówić o autobiografii. Na to drugie jest zbyt nieśmiały, na to pierwsze, jak najbardziej, jest dość ciekawy. Ciekawy siebie, swoich korzeni, swojego miasta i miejsca. Jest też zbyt uważnym, nałogowym, czytelnikiem, by wypuścić o sobie rzecz interesującą wyłącznie dla samego autora. „Dzika biblioteka” Pawła to pozornie autobiografia. Raczej podążałbym śladem tytułu tej książki – to chaotyczna opowieść o lekturach, o dorastaniu do dużej powagi literackiej. Bo jak inaczej to nazwać? Frontman Dunio jest poważnym czytelnikiem. W dawnych czasach miałby szanowaną posadę lektora. W czasach współczesnych, kiedy lektor nie jest już w cenie, jest outsiderem. Dystans Dunia jest bezcenny. Ale jego osobisty stosunek do literatury w tej książce przysłonił nieśmiały dystans. Jest w tej autobiografii coś z piosenek, które pisze Paweł – delikatny ekshibicjonizm, dżentelmeński takt, szacunek do ludzi, ale przede wszystkim – szacunek do samego siebie. Jeżeli ktoś, kto odwiedzi księgarnię, pomyśli, a co mnie ten facet obchodzi, będzie tylko częściowo wiedział, co odrzuca. To książka o świetnym redaktorze, ale przede wszystkim książka o umiejętności czytania ze zrozumieniem. Wiem, słaba rekomendacja, kogo to obchodzi? Mogę jedynie poradzić – uczcie się od Dunia, on się na pewno skrzywi z niesmakiem, ale warto go potraktować jako przewodnika po dzikiej bibliotece. A dzika biblioteka, to nasza współczesna Aleksandria, nie ulegajmy złudzeniom uporządkowaniu Google. Czy można gustom autora zaufać bardziej niż Google? Nie. Ale nie jest to ranking rekomendacji, a uczciwa opowieść o własnych wyborach, doświadczeniach i gustach. Opowieść faceta, który zęby zjadł na czytaniu rękopisów i książek w okładkach. Wielki szacunek dla Wiesława Uchańskiego, prezesa wydawnictwa Iskry, że taka książka wyszła.

25 stycznia 2018 o godz. 15:54

W PR2

Łukasz Gołębiewski będzie dziś gościem audycji Krzysztofa Jakubowskiego „O wszystkim z kulturą”. Polskie Radio PR2, godz. 18.00. Zapraszamy do słuchania.

15 stycznia 2018 o godz. 18:45

Włochaty z Dezerterem

wlochaty dezerter

Włochaty, Dezerter i Aporia wystąpią razem na trzech koncertach: 23.02 Olsztyn, 24.02 Lubawa i 24.03 Głogów. Do zobaczenia na koncertach.

27 grudnia 2017 o godz. 15:45

U.K. Subs w Pogłosie

SONY DSC

28 stycznia w klubie Pogłos (Warszawa, ul. Burakowska 12) wystąpi legenda punk rocka, U.K. Subs. Przed nimi zagra Antidotum. Start – godz. 19.30. Bilety już w sprzedaży – jedynie 320 sztuk. Przedsprzedaż – 70 zł, na bramce w dniu koncertu – 80 zł.

24 grudnia 2017 o godz. 17:04

Marry Mary

Bad-Santa-Drinking-Game

What is the name of Santa Claus wife? Mary Christmas

15 grudnia 2017 o godz. 20:30

Ostatni Jedi

small_432811621

Po tragifarsie, jaką było „Przebudzenie Mocy”, spodziewałem się najgorszego, więc nie mogłem się rozczarować. Film jest lepszy niż poprzednia część, nie tak straszliwie wtórny i nie ma tak wielu okropnych scen z zupełnie innego gatunku kina, czyli jakichś głupich komediowych zachowań Finna, najbardziej groteskowej z postaci wprowadzonych w sadze nr VII. Film można podzielić na trzy części fabularne. Flota Najwyższego Porządku próbuje zniszczyć resztki oddziałów Rebeliantów. Mamy walki gwiezdne, popisy pilotów myśliwców i kino science-fiction w najlepszym wydaniu. Drugi wiodący wątek, to nauka młodej Rey w samotni Luke’a Skywalkera. Nudy, a Mark Hamill wygląda, niestety, jak spasiony pijak, nie jak rycerz Jedi. Na dokładkę okazuje się, że jest człowiekiem, co się kulom nie kłaniał. Na szczęście dla Rebelii, Rey jest tak zdolna, że wystarczą jej dwie lekcje pod okiem zmęczonego życiem skacowanego starca i już zostaje mistrzem Jedi. Jest też trzeci wątek tego filmu – rozterki wewnętrzne Bena Solo vel Kylo Rena i jego duchowe relacje z Rey. Poza tym są sceny magiczne jak z „Harry’ego Pottera”, przykro na to patrzeć. W pierwszym filmie J.J. Abrams uśmiercił najciekawszą postać w nowej sadze, czyli Hana Solo. Miałem nadzieję, że jednak pojawi się w kolejnej odsłonie „Gwiezdnych Wojen” w jakichś reminiscencjach, ale gdzie tam – nie ma czasu na reminiscencje, gdy mamy jedną kosmiczna batalię za drugą a do tego pojedynki na świetlny oręż. W tej części uśmierceni zostają kolejni ważni bohaterowie, Luke Skywalker i kreatura zwana Snoke. Nie żal mi ich, ale wolałbym wśród ofiar widzieć durnego Finna. Nie doczekanie moje, znów clown zostaje bohaterem, takich to „Gwiezdnych Wojen” doczekałem. Już po nakręceniu „Ostatniego Jedi” zmarła Carrie Fisher i podobno jej spadkobiercy nie zgodzili się by w kolejnym epizodzie „Star Wars” pojawił się jej komputerowy awatar, więc twórcy filmu zostali pozbawieni kolejnej kluczowej postaci. Z dawnego cyklu pozostali tylko Chewbacca i androidy. Słabo. Z przykrością wyznam, że Epizodu IX nie oczekuję z niecierpliwością. W kinie się wynudziłem.

3 grudnia 2017 o godz. 14:06

Nowy numer „Aqua Vitae”

AV_cover 18

Ukazał się osiemnasty numer magazynu o mocnych alkoholach „Aqua Vitae”. Zapraszamy do lektury.