22 stycznia 2014 o godz. 21:13

Elfio-krasnoludzkie love story

KINÓWKI.pl
„Pustkowie Smauga”, czyli druga część rozpisanego na trylogię filmowego „Hobbita”, pozostawia fana prozy Tolkiena z mieszanymi uczuciami. Dzieło to monumentalne, rozmachem wykraczające poza zamysł i styl oryginału, ale jednocześnie nie do końca zgodne nawet z szeroko widzianą wizją Tolkiena, która pozwala traktować „Hobbita” jako fragment większej całości wraz z „Władcą pierścieni”, „Silmarillionem” i niedokończonymi opowieściami. Niektóre wplecione przez reżysera wątki nie tylko nie znajdują żadnego źródła w tolkienowskich zapiskach, ale wręcz są sprzeczne z jego pojmowaniem świata – tak jest chociażby z elfio-krasnoludzkim wątkiem romansowym, o którym za moment.

O ile w części pierwszej mieliśmy nieznośnie długie sceny biesiadowania krasnoludów nieproszonych w domu Bilbo Bagginsa, to w części drugiej ni z gruchy ni z pietruchy pojawia się wątek miłosny, romansu elfki Tauriel i krasnoluda Kili. Oczywiście w książce niczego takiego nie było, Tolkien nie dbał o romanse, a krasnoludowi w ogóle nie afiszowali się z uczuciami, nie mówiąc o tym, że miłość między tymi rasami to jak krzyżówka psa z kotem, da się razem wytrzymać, ale potomstwa z tego nie będzie. Znów wymyślono na potrzeby filmu kolejny wątek z postacią Radagasta Szarego, partnera Gandalfa. Pojawia się też stary znajomy z „Władcy pierścieni”, elf Leglas, i sceny batalistyczne i jego oraz elfki Tauriel udziałem są bez wątpienia najlepsze w całym tym przydługim filmie, choć też najbardziej odległe od jakiegokolwiek – choćby i baśniowego –realizmu. Bo jednak trzeba przyznać, że Tolkiem, mimo iż pisał fantasy, realizm zachowywał. Reżyser Peter Jackson chyba więcej czasu niż nad książkami spędził grając w gry akcji. Krasnoludy biją się mniej dzielnie, natomiast filmowy Hobbit ma lwie serce. Widzowie powinni być zadowoleni ze scen walki z pająkami, wspaniale prezentuje się leśne królestw elfów, jeszcze barwniej ucieczka z niego w brawurowym stylu wczesnych filmów kina niemego. Wreszcie scenariusz filmu wnosi trochę typowego dla Tolkiena sarkastycznego humoru. I wreszcie sam Smaug – wielkie smoczysko i jego królestwo, cóż bez zarzutu, to mistrzostwo animacji, nie da się ukryć, że w niczym nie urąga pisarskiej wyobraźni Tolkiena. Martwi mnie co będzie trzeciej części, bo w tej obejrzeliśmy więcej niż można się było spodziewać. Czy trzy czwarte kolejnego filmu to będzie powrót hobbista z łupami do domu? Czy trzy czwarte walki ze smokiem? Z dwojga wolę to drugie, ale nie sposób oprzeć się refleksji, że film z powodzeniem mógłby trwać o połowę krócej bez straty dla akcji, fabuły i inteligencji widza.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pole komenatarz jest wymagane.

Zobacz ostatnie wpisy

15 grudnia 2017 o godz. 20:30

Ostatni Jedi

small_432811621

Po tragifarsie, jaką było „Przebudzenie Mocy”, spodziewałem się najgorszego, więc nie mogłem się rozczarować. Film jest lepszy niż poprzednia część, nie tak straszliwie wtórny i nie ma tak wielu okropnych scen z zupełnie innego gatunku kina, czyli jakichś głupich komediowych zachowań Finna, najbardziej groteskowej z postaci wprowadzonych w sadze nr VII. Film można podzielić na trzy części fabularne. Flota Najwyższego Porządku próbuje zniszczyć resztki oddziałów Rebeliantów. Mamy walki gwiezdne, popisy pilotów myśliwców i kino science-fiction w najlepszym wydaniu. Drugi wiodący wątek, to nauka młodej Rey w samotni Luke’a Skywalkera. Nudy, a Mark Hamill wygląda, niestety, jak spasiony pijak, nie jak rycerz Jedi. Na dokładkę okazuje się, że jest człowiekiem, co się kulom nie kłaniał. Na szczęście dla Rebelii, Rey jest tak zdolna, że wystarczą jej dwie lekcje pod okiem zmęczonego życiem skacowanego starca i już zostaje mistrzem Jedi. Jest też trzeci wątek tego filmu – rozterki wewnętrzne Bena Solo vel Kylo Rena i jego duchowe relacje z Rey. Poza tym są sceny magiczne jak z „Harry’ego Pottera”, przykro na to patrzeć. W pierwszym filmie J.J. Abrams uśmiercił najciekawszą postać w nowej sadze, czyli Hana Solo. Miałem nadzieję, że jednak pojawi się w kolejnej odsłonie „Gwiezdnych Wojen” w jakichś reminiscencjach, ale gdzie tam – nie ma czasu na reminiscencje, gdy mamy jedną kosmiczna batalię za drugą a do tego pojedynki na świetlny oręż. W tej części uśmierceni zostają kolejni ważni bohaterowie, Luke Skywalker i kreatura zwana Snoke. Nie żal mi ich, ale wolałbym wśród ofiar widzieć durnego Finna. Nie doczekanie moje, znów clown zostaje bohaterem, takich to „Gwiezdnych Wojen” doczekałem. Już po nakręceniu „Ostatniego Jedi” zmarła Carrie Fisher i podobno jej spadkobiercy nie zgodzili się by w kolejnym epizodzie „Star Wars” pojawił się jej komputerowy awatar, więc twórcy filmu zostali pozbawieni kolejnej kluczowej postaci. Z dawnego cyklu pozostali tylko Chewbacca i androidy. Słabo. Z przykrością wyznam, że Epizodu IX nie oczekuję z niecierpliwością. W kinie się wynudziłem.

3 grudnia 2017 o godz. 14:06

Nowy numer „Aqua Vitae”

AV_cover 18

Ukazał się osiemnasty numer magazynu o mocnych alkoholach „Aqua Vitae”. Zapraszamy do lektury.

1 grudnia 2017 o godz. 22:11

Polska kontra reszta świata

000716YWE23CDWHO-C122-F4

Znamy wszystkie grupy, w których zagrają finaliści Piłkarskich Mistrzostw Świata w Rosji. Polska znalazła się w ostatniej grupie i wylosowała Kolumbię, Senegal i Japonię. Nie należy lekceważyć żadnego z tych rywali. Nie gra nam się dobrze z drużynami z innych kontynentów, wystarczy przypomnieć nasze mecze z Ekwadorem, Koreą, Kamerunem, Maroko… Na pewno bardzo ważny będzie mecz otwierający rywalizacje, dobrze, że tu przeciwnikiem będzie Kolumbia, czyli rywal najmocniejszy. Piłkarze z kraju, w którym kartele narkotykowe mają wciąż wiele do powiedzenia, piłkarze są motywowani nie tylko sportowo, o czym świat sportowy miał już okazję boleśnie się przekonać. Pomijając jednak wątki pozasportowe, jest to mocny rywal, na pewno nie łatwiejszy niż Meksyk, z którym niedawno przegraliśmy. Senegal na pewno nie będzie chłopcem do bicia. Drużyna tego kraju doszła przecież kiedyś do ćwierćfinału Mistrzostw Świata. Afrykanie grają ambitnie, chcą się pokazać światu, bo to dla nich często przepustka do lepszego świata. W tym gronie Japonia wydaje się być przeciwnikiem najmniej wymagającym, ale im tez nie brak ambicji, potrafią być nieprzewidywalni.

26 listopada 2017 o godz. 19:30

Hans Fallada: Pijak

23195d99-62cf-4d42-8d0c-fb6cfc50e330

Jedna z klasycznych książek o upadku człowieka nadużywającego alkoholu. Jej bohater, Erwin Sommer, był dobrze prosperującym kupcem. Pewnego dnia jednak interesy zaczęły iść coraz gorzej, jednocześnie psuć się zaczęły relacje z żoną i, jak to często bywa, nieszczęśnik zaczął zaglądać do kieliszka.

23 listopada 2017 o godz. 17:35

Jack Juniper

Henry_Fielding_c_1743_etching_from_Jonathan_Wild_the_Great

„Liberty, Property and Gin forever!”. ~Jack Juniper (właśc. Henry Fielding)

14 listopada 2017 o godz. 23:38

Fynf und cfancyś

„Cały Zachód jest jak elektryczne wesołe miasteczko podłączone do prądu. Tak samo migające światełkami, bez względu na to, czy się weselisz, czy właśnie zdychasz w metrze”. ~Michał Witkowski

10 listopada 2017 o godz. 23:05

Udany eksperyment

20171110_213351-001

Wynik 0:0 w Warszawie w meczu z Urugwajem, ale mecz mógł się podobać. Dynamiczny, dużo akcji, dużo dalekich podań, jednocześnie efektywna gra obrony. Zagraliśmy w eksperymentalnym ustawieniu i z tak utytułowanym rywalem dawaliśmy sobie dobrze radę. Polska była w tym meczu lepsza, zwłaszcza w drugiej połowie stwarzaliśmy dużo sytuacji. Niestety, zabrakło skuteczności.

3 listopada 2017 o godz. 19:48

Nowe wydanie przewodnika po Albanii

albania light

W Wydawnictwie Pascal ukazało się nowe wydanie przewodnika po Albanii, którego jestem współautorem. Dwa poprzednie ukazały się: w 2013 roku w serii „Praktyczny Przewodnik” i w 2014 roku w serii „Przewodnik Ilustrowany”. Obecna edycja ukazała się w podręcznej, kieszonkowej, serii „Light”. Więcej informacji można znaleźć na stronie wydawnictwa Pascal: http://pascal.pl/albania-pascal-lajt,8,4814.html, ja tymczasem polecam zwiedzania Albanii, najbardziej niezwykłego zakątka Europy.

1 listopada 2017 o godz. 00:08

Kryzys w Hydrozagadce

SONY DSC

8 listopada w klubie Hydrozagadka (Warszawa, ul. 11 Listopada 25) zagra Kryzys, a wcześniej ID. Bilety: 25 zł w przedsprzedaży i 35 zł w dniu koncertu. Start – godz. 20.00.

31 października 2017 o godz. 19:35

Prowadź swój pług przez kości umarłych

„Najlepiej rozmawia się samemu ze sobą. Przynajmniej nie dochodzi do nieporozumień”. ~Olga Tokarczuk