6 grudnia 2008 o godz. 19:05

Disorder i Ja (2009)

/wp-content/uploads/2008/12/disorder4-ja
Powieść "Disorder i ja" zamykająca "Brudną trylogię", zapoczątkowaną "Xenną", kontynuowaną "Melanżami z Żyletką". Tym razem mamy opowieść o dwóch młodych outsiderach, którzy nie koniecznie chcą i nie koniecznie potrafią odnaleźć się w rzeczywistości początku lat 90. XX wieku. Miejsce sklepów Społem zajmują Euro Shopy, a spelunek piwnych modne puby, ale młodzi bohaterowie nie potrafią czerpać z dobrodziejstw kapitalizmu. Skazani na przegraną, bo nie zainteresowani uczestnictwem w wyścigu szczurów. Powieść raz zabawna, raz smutna, pełna pijackich anegdot, nie wolna od erotyki. Czyli to wszystko, co czytelnicy autora "Xenny" dobrze znają.

3 komentarzy dla “Disorder i Ja (2009)

  1. o Disorderze

    książka była świetna. urzekła mnie strasznie, ale jest okropnie smutna. jej bohater w przeciwieństwie do bohatera xenny czy melanży jest skończonym nieudacznikiem, wszystko co robi kończy się fatalnie. nie ma pieniędzy, nie ma lasek stojących w kolejce do jego łóżka,nie ma tu opowieści o miłych żulkach zauroczonych punk rockiem i klimatem związanym z tą muzyką. jest okropnie zdesperowany i samotny – to przykre. mimo to książka ma swój urok, nie da się odłożyć jej na bok nawet na minutę. jak każdą poprzednią, tak i tą pożeram w całości :p

    czytając Twoje książki co chwilę napotykam się na słowa, które idealnie do mnie trafiają xd czytam i śmieję się w głos, bo czuję jakby ktoś siedział głęboko w mojej głowie i opisywał moje myśli :) „prawo jest bezprawiem” hmm i nie wiem czy są to odczucia Twoje czy Twojego bohatera, ale młoda Natalie Portman i dla mnie jest ideałem kobiety :p

    a tak na marginesie – w disorderze jest strasznie mało scen erotycznych, ale gdy się pojawiają opisujesz je bezbłednie :p ahh… xD
    na czas czytania ksiązki przenoszę się w Twój świat i za nic nie chcę z niego wyjść :p chcę zostać tam na zawsze :)

  2. genialne

    Dostałam tą książkę w prezencie i bardzo dobrze:) Tak mnie wciągnęła jak żadna. Pożyczyłam ją moim znajomym wrażenia takie same jak moje:D Mówiliśmy o swoich ulubionych fragmentach i w ogóle przezywaliśmy co się tam działo;)) Polecam wszystkim innym! Pozdr.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pole komenatarz jest wymagane.

Zobacz ostatnie wpisy

21 kwietnia 2019 o godz. 21:50

Kartka z podróży (1) Słodki smak porto

Pinhao-002

Porto jest jednym z najsłynniejszych słodkich wzmacnianych win, a na dokładkę jedynym, którego sprzedaż i ceny utrzymują się na niezmiennie wysokim poziomie. Wielowiekowa tradycja, duży kapitał, a nade wszystko staranna kontrola jakości budują renomę tego likierowego wina.

8 kwietnia 2019 o godz. 18:01

Kartka z podróży (8) Wizyta w Distillerie Trentine SAS

Distillerie Trentine-003

Destylarnia powstała w 1864 roku w miasteczku Mezzocorona. Dzisiaj w rękach piątego pokolenia, firmą kieruje Fabio Andreis wraz z żoną. W 1998 roku wybudowali nowy zakład na przedmieściach, pod pnącą się pionowo czarną skałą, która jest ulubionym miejscem tutejszych paralotniarzy. Zdarza się, że któryś z nich ląduje na dachu destylarni.

7 kwietnia 2019 o godz. 21:39

Kartka z podróży (7) Wizyta w destylarni Bertagnolli

Bertagnolli-004

Distilleria Bertagnolli została zbudowana niemal naprzeciwko stacji kolejowej w miasteczku Mezzocorona, w Trydencie. U podnóża surowych, czarnych, niemal wyrastających pionowo skał – gór o tej samej co miasteczko nazwie. To nowy, duży zakład, jednak początki firmy sięgają 1870 roku, kiedy potentat ziemski i właściciel wielkich winnic, Edoardo Bertagnolli, ożenił się z Giulią de Kreutzenberg, córką farmaceuty. Tak połączyły się winogrona i sztuka destylacji, jak to ujmuje rodzinna historia. Destylarnia została nazwana Premiata Distilleria G. Bertagnolli, na cześć Giulii. W 1886 roku uzyskali kontrakt na dostarczanie alkoholi na dwór królewski Habsburgów.

7 kwietnia 2019 o godz. 08:51

Kartka z podróży (6) Villa de Varda

Villa de Varda-009

Rodzinny producent wina i grappy oraz likierów z Trydentu, z miasteczka Mezzolombardo. Marka należy do rodziny Dolzan, nazwa pochodzi od posiadłości de Varda. Jak podają, uprawiali w regionie winogrona już w XVII wieku, początki datują się na 1678 rok. Destylarnia funkcjonuje od pięciu pokoleń. Do lat 80. XX wieku butelkowali grappy pod własnym nazwiskiem Dolzan. Dopiero kiedy kupili pałacyk zasłużonego dla regionu starego rodu Varda, zmienili też nazwę produktów. W pałacyku znajduje się dzisiaj destylarnia, a w jego piwnicach leżakują beczki z grappą. Jest tu także urocze muzeum historii grappy i winiarstwa w Trydencie, zgromadzono ok. 1600 eksponatów i blisko 300 starych dokumentów.

6 kwietnia 2019 o godz. 22:22

Kartka z podróży (5) W destylarni Walcher

Walcher-015

W 1966 roku Alfons Walcher uruchomił na rodzinnej farmie małą destylarnię z prostym alembikiem. Farma o niemieckiej nazwie Turmbachhof należy do rodziny Walcher od dziewięciu pokoleń i ulokowana jest w regionie winiarskim, w miasteczku Appiano, w Górnej Adydze. Proces destylacji odbywał się w XIII wiecznej wieży, która znajduje się na terenie należącym do rodziny Walcher.

6 kwietnia 2019 o godz. 08:48

Karta z podróży (4) Wizyta u Psennera

Psenner-039

Drugi po Ronerze największy producent grappy i owocowych destylatów w regionie Górna Adyga, zresztą obydwie destylarnie położone są po sąsiedzku, przy tej samej drodze w miasteczku Tramin, w odległości około dwustu metrów od siebie.

5 kwietnia 2019 o godz. 22:32

Kartka z podróży (3) Z wizytą u Ronera

Roner-014

Roner to jedna z najważniejszych marek na włoskim rynku producentów grappy i owocowych brandy. Mieszczą się w Górnej Adydze, u podnóża Alp, w pięknym otoczeniu winnic i sadów owocowych, w małym miasteczku Tramin, które uważane jest za miejsce, w którym po raz pierwszy zaczęto świadomie uprawiać szczep gewürztraminer.

5 kwietnia 2019 o godz. 08:23

Kartka z podróży (2) Wizyta w Borgo Vecchio

Borgo Vecchio

W kotlinie Alp, nad rzeką Brenta, przy drodze SS47 leży mała rodzinna destylarnia Borgo Vecchio – producent grappy z Ospedaletto w Trydencie. Przez przeszkloną salę z alembikami rozpościera się widok na alpejskie szczyty.

4 kwietnia 2019 o godz. 17:13

Nowy numer „Aqua Vitae”

AV_cover 26

Ukazał się nowy numer (2/2019) magazynu o mocnych alkoholach „Aqua Vitae”. Zapraszamy do lektury.

4 kwietnia 2019 o godz. 16:46

Kartka z podróży (1) Winnice Górnej Adygi

Roner-068

Północy region Włoch, zdominowany przez pasma wysokich Alp, w dolinie ciągnie się rzeka Adyga oraz winnice, które zajmują prawie każdy wolny skrawek ziemi. Winnice i sady owocowe, zwłaszcza jabłonie i grusze, drzewka owocowe zwykle poprzedzają winnice, te ciągną się ku wzgórzom.