Leksykon alkoholi

17 listopada 2014 o godz. 10:52

Langtons No1 Gin

SONY DSC

Niezwykły gin, ma dużo w sobie elementów przeciwstawnych, które harmonijnie się łączą. W nosie poza jałowcem czuć przede wszystkim grapefruit, obecny także w finiszu. Natomiast w ustach rozlewa się słodyczą, która przywodzi skojarzenia zupełnie nietypowe dla ginu, mianowicie rurek z kremem. Bardzo interesująca propozycja. Zestawiany z 11 składników (m.in.: jałowiec, skórki cytryny i pomarańczy oraz kora ponad stuletnich dębów), do jego produkcji użyto wody z podziemnej wody naturalnie filtrowanej przez skalne łupki w górach Skiddaw w Anglii. Destylowany w miedzianych alembikach. W 2014 roku zdobył srebrny medal w kategorii Premium Gin na International Spirits Challenge. Producentem jest firma Langtons. Moc – 40%.

16 listopada 2014 o godz. 10:50

Samaroli

SONY DSC

włoski niezależny dystrybutor i blender. Firmę założył w 1968 roku Silvano Samaroli, była to pierwsza we Włoszech firma skupująca i butelkująca pod własną marką szkockie whisky. Celem założyciela było pokazanie różnorodności słodowych whisky. Z czasem ofertę poszerzono o rumy. Ich kolekcja to ok. 40 whisky – single malt, blended i blended malt z różnych regionów i okresów, a także kilkanaście rumów i pojedyncze koniaki. Firma ma własne piwnice, w których dojrzewają trunki, rocznie butelkują zaledwie ok. 40 beczek, tj. ok. 16 tys. butelek.

15 listopada 2014 o godz. 09:57

Cameron Bridge

SONY DSC

największa szkocka destylarnia, specjalizująca się w produkcji zbożowego spirytusu i zbożowej whisky (grain whisky), przede wszystkim na potrzeby kupaży z whisky słodowymi. Rocznie produkowanych jest tu ok. 90 mln l alkoholu, na który zakład przetwarza 4500 ton pszenicy i 500 ton słodowanego jęczmienia. Ta gigantyczna fabryka w Levenmouth zaczynała w 1824 roku, jej założycielem był John Haig, jedna z najważniejszych postaci w świecie szkockiej whisky. Zainstalowano tu pierwszy w Szkocji aparat odpędowy do destylacji ciągłej, zaprojektowany przez kuzyna Roberta Steina, twórcy tzw. patent still, prymitywnej kolumny destylacyjnej. Już w 1930 roku aparaturę wymieniono, wprowadzając wynalazek, który okazał się być przełomem w branży gorzelniczej, wielokrotnie zwiększając wydajność destylacji – aparat Aeneasa Coffey’a. Destylarnia była zamknięta tylko w latach II wojny światowej, poza tym pracuje pełną parą. W 1983 roku zwiększono jej moce produkcyjne, przenosząc tu kolumnę destylacyjną z likwidowanego zakładu w Alloa. Przez wiele lat była własnością grupy United Distillers, obecnie należy do Diageo i produkuje zbożową whisky do wszystkich blendów należących do tego koncernu, m.in. Johnnie Walkera, ale też do tak znanych marek jak: J&B, Bell’s, Black & White, Vat 69, Haig czy White Horse. Poza tym jest tu produkowany zbożowy spirytus na potrzeby zestawiania innych alkoholi, w tym wódek i ginów, takich jak: Smirnoff, Tanqueray czy Gordon’s Gin. Okazjonalnie można dostać rocznikowe edycje grain whisky Cameron Bridge, w większości z oferty niezależnych dystrybutorów. Najszerszą ofertą starzonych whisky z Cameron Bridge dysponuje Duncan Taylor, ale jest ona także w ofercie takich firm jak: WM Cadenhead, Signatory, Hunter Laing, Douglas Laing i innych. Diageo ma też własną edycję tej whisky pod marką Cameron Brig – jest to dziewięcioletni, słodki, miodowo-karmelowy trunek.

14 listopada 2014 o godz. 10:39

Mc Andrew’s

SONY DSC

butelkowana w Hiszpanii, zestawiana ze szkockich destylatów whisky, smak słodowo-drożdżowy, aromat drożdżowego ciasta, nic szczególnego, 40%.

13 listopada 2014 o godz. 10:19

Zawisza Czarny

SONY DSC

niegdyś popularna wódka o mocy 40%, pięciokrotnie destylowana w zakładach Sobieski w Starogardzie Gdańskim. Po sukcesie wódki czystej Krupnik praktycznie zniknęła z rynku i raczej nie ma czego żałować. Smak był ziemisty z nutą metaliczną, odrobina słodyczy ziarna na języku, można odnieść wrażenie, że była destylowana z kukurydzy. Przyzwoita do koktajli i nic więcej.

12 listopada 2014 o godz. 10:08

GC Vodka

SONY DSC

zbożowa wódka, na etykiecie tylko dystrybutor, Heyan International Ltd., ale producentem jest Polanin ze Środy Wlkp. Bardzo delikatna, przyjemny zbożowy aromat, równie przyjemny słodki smak, ale moc tylko 37,5%. Atrakcyjna jako eksportowy produkt na rynek niemiecki, polski konsument lubi bardziej zdecydowane wódki.

11 listopada 2014 o godz. 10:54

Grappa Prosecco

SONY DSC

trunek powstaje z destylacji odpadów z winogron zwykle wykorzystywanych do produkcji białych włoskich win musujących Prosecco, ze szczepu winogron Glera. To grappy średnio aromatyczne, nieco ziemiste w smaku, o nietypowym aromacie przesuszonej mokrej słomy, a w gorszych wersjach nawet kiszonki czy przepalenia. Bardzo oryginalne.

10 listopada 2014 o godz. 10:29

Tajon

SONY DSC

oryginalny likier włoskiej firmy Zanin, będący blendem grappy i winogronowej brandy. Smak słodki, aromat zdominowany przez wanilię, choć przebijają trawiaste nuty grappy, w ustach równie słodki z tłem ziołowym. Moc – 40%.

9 listopada 2014 o godz. 10:14

Glenfarclas

SONY DSC

jeden z najbardziej utytułowanych i znanych producentów whisky. Ceniona zarówno jako single malt, jak i jako składnik blendów firmy J. & G. Grant, do której należy destylarnia Glenfarclas w Ballindalloch. Gorzelnia w tym miejscu działała już w XVIII wieku, jednak nowy zakład wybudował w 1836 roku Robert Hay i ta data uznawana jest za początek marki Glenfarclas. Rodzina Grantów przejęła gorzelnię w 1865 roku. Pod koniec XIX wieku tworzyła wielki jak na tamte czasy konglomerat Glenfarclas-Glenlivet Distillery, a rodzina Grantów weszła w konsorcjum z niechlubną firmą Pattisonów, którzy sprzedając fałszywą whisky spowodowali największy w dziejach tej branży kryzys. Glenfarclas przetrwała jednak finansowe załamanie i działała nieprzerwanie, cały czas pod okiem Grantów. W 1960 roku zakład rozbudowano, zwiększono moce produkcyjne z dwóch do czterech alembików. W 1968 roku wprowadzono whisky Glenfarclas 105, produkowaną do dziś, jedną z pierwszych na świecie whisky butelkowanych z mocą beczki – cask strength. W 1972 roku zaprzestano własnego słodowania jęczmienia, w następnym roku otwarto centrum dla odwiedzających, również jedno z pierwszych w Szkocji. W 1976 roku dodano jeszcze dwa alembiki. Kolejnym dużym wydarzeniem była edycja Glenfarclas 50 YO z 2005 roku. W 2007 roku pojawiła się seria whisky rocznikowych – Family Casks, a w niej trunki nawet z lat 50. XX wieku. Oferowane whisky single malt to m.in.: 12-, 15-, 18-, 21-, 25-, 30-, 40-, 50-letnie oraz cask strength 105 (60%), a także edycje specjalne: Glenfarclas 175th Anniversary (43%), Glenfarclas Chairman’s Reserve (46%), Glenfarclas 40 Years Old Scottish Classic (43%), Glenfarclas 105 Cask Strength Aged 40 Years (60%), Glenfarclas 105 Aged 20 Years (60%), Glenfarclas 1954 Vintage, Glenfarclas 1959 Historic Reserve, Glenfarclas 1968 Vintage. Kolekcja Family Casks liczy ok. 50 pozycji whisky rocznikowych. Styl Glenfarclas jest trudny do określenia przy tak rozległej produkcji, w większości są owocowe, z nutą bakalii, orzechów, często cytrusów. Roczna produkcja to 3,4 mln l.

8 listopada 2014 o godz. 10:52

Dry Fly

SONY DSC

młoda mikrodestylarnia z Spokane ze stanu Waszyngton, producent wyjątkowych bourbonów i wheat whiskey, a także wódki i ginu. Wykorzystują lokalne zboża, które destylują w niewielkim miedzianym aparacie odpędowym, jakie w Niemczech wykorzystuje się do produkcji destylatów owocowych. Ich Dry Fly Washington Bourbon 101 (50,5%) to coś niezwykłego – trawa, ziemniaki, czarnoziem, żywica, dopiero gdzieś dalej kukurydza. Równie atrakcyjnie prezentuje się Dry Fly Port Finish Wheat (43%), pszeniczna whiskey finiszowana w beczkach po porto, bardzo słodka, w ustach toffi i czekolada.

7 listopada 2014 o godz. 14:34

Douglas Laing

SONY DSC

jeden z czołowych niezależnych pośredników na rynku whisky, blender, firma pod własną marką oferuje też rzadkie okazy single malts. Firma powstała w 1948 roku, założona przez Freda Douglasa Lainga i od trzech pokoleń zajmuje się skupowaniem whisky, zwykle new make lub starzonych kilka lat a odrzuconych przez dużych blenderów. Zajmują się zatem przechowywaniem whisky we własnych beczkach, często też ich zestawianiem i butelkują je w rozmaitych edycjach. Niedawno aktywa firmy zostały podzielone pomiędzy dwóch braci, więc oferta Laingów będzie się z pewnością rozrastać. Whisky oferowane przez Douglasa Lainga nie są filtrowane na zimno i butelkowane zwykle z mocą nie mniejszą niż 46%, choć nie jest to ścisła reguła. Oferta na przestrzeni lat liczy ponad sto pozycji. Współcześnie najlepiej znane są ich whisky blended i blended malt: Syndicate 58/6, Scallywag czy bardzo torfowa Big Peat, a także dwie serie ekskluzywnych whisky słodowych: Old Particular i Director’s Cut.

6 listopada 2014 o godz. 10:47

Le Diciotto Lune

SONY DSC

wspaniała grappa firmy Marzadro Do jej leżakowania użyto małych beczek z drewna: dębu, czereśni, jesionu i akacji. Jest to blend winogron: Marzemio, Teroldego, Cabernet, Moscato i Chardonnay. W aromacie rumianek, polne kwiaty, zielone liście winogron, a w ustach słodycz miodu i zioła oraz szczypta wanilii. Moc – 41%.

5 listopada 2014 o godz. 10:32

Dad’s Hat

SONY DSC

młoda destylarnia z Pensylwanii, założona w 2010 roku, pierwsza od czasów prohibicji w tym stanie, która zaczęła produkować rye whiskey. Jej założycielami są Herman C. Mihalich i John S. Cooper, a ich ambicją jest przywrócenie w regionie tradycji żytniej whiskey, która w Pensylwanii na dużą skalę produkowano od XVIII wieku, a przemysł ten całkowicie zniszczyły lata prohibicji. Do zacieru używają: 80% ziarna żyta, 15% słodowanego jęczmienia i 5% słodowanego żyta. Zboże do fermentacji pochodzi z Pensylwanii. Destylacja odbywa się w miedzianym alembiku o pojemności 500 galonów (ok. 1800 l), potem whisky dojrzewa w małych beczkach o pojemności 53 galonów (ok. 180 l). Starzenie trwa minimum trzy miesiące. Ich podstawowa Dad’s Hat Pennsylvania Rye (46%) to młoda whiskey bardzo ziarnista, w starym stylu, wyraźnie czuć smak zacieru. Firma próbuje też finiszowania w róznych beczkach, dostępne są edycje: Dad’s Hat Pennsylvania Rye Finished in Vermouth Barrels i Dad’s Hat Pennsylvania Rye Whiskey Finished In Port Wine Barrels, a także limitowana Dad’s Hat Single Barrel Cask Strength Pennsylvania Rye Whiskey. Sprzedawana jest też niestarzona biała whisky Dad’s Hat Pennsylvania White Rye.

4 listopada 2014 o godz. 10:02

Compass Box

SONY DSC

młoda firma na rynku szkockiej whisky, powstała w 2000 roku w Edynburgu, założona przez amerykańskiego blendmastera Johna Glasera, wcześniej związanego z koncernem Diageo. Skupuje i zestawia destylaty, głównie z małych gorzelni, które następnie poddaje oryginalnym procesom starzenia. Wprowadzili m.in. nowe beczki z francuskiego dębu, a także beczki z opalanymi denkami oraz z umieszczonymi wewnątrz deszczółkami z francuskich beczek po koniakach (później ten sam sposób zastosowała w swoich Bourbonach destylarnia Maker’s Mark). Wszystkie ich blendy po zestawieniu trafiają do beczek na okres co najmniej dwóch lat. Ich whisky wprowadzane są na rynek w krótkich seriach, często mniej niż 2000 butelek. Najbardziej znane marki to: Asyla, Oak Cross, The Spice Tree, The Peat Monster, Great King Street Artist’s Blend  i likier Orangerie. Są też droższe propozycje jak: Great King Street New York Blend Limited Edition, Flaming Heart, Hedonism (bardzo oryginalny zestaw dwóch whisky typu single grain). Najdroższa ich whisky, The Last Vatted Malt, kosztuje 180 funtów za 0,7 l – podobno jest to ostatnia zabutelkowana whisky, która przed zmianą przepisów mogła nosić nazwę vatted malt (obecnie w Szkocji obowiązuje nazwa blended malt). Jej następcą jest whisky The Lost Blend. W serii Great King Street próbują odtwarzać dawne style i aromaty whisky. – Naszym celem jest przywrócenie smaków typowych dla lokalnych społeczności, stąd np. ciężki fabryczny styl naszej Great King Street Glasgow – mówi Chris Maybin z Compass Box. Poza wspomnianymi edycjami: Glasgow, New York i Artist’s oferowana jest w serii jeszcze bardzo dymna Great King Street Experimental Batch. Trudno mówić o jakimś stylu firmy, John Glaser stale eksperymentuje, wprowadzając na rynki zarówno zestawy bardzo torfowe, jak i zupełnie niemal gładkie. Ideą jest pokazanie różnorodności szkockiej whisky.

3 listopada 2014 o godz. 10:14

Balblair

SONY DSC

założona przez Johna Rossa w 1790 roku jest jedną z najstarszych czynnych destylarni whisky w Szkocji. Poza krótkim okresem związanym z II wojną światową i ograniczeniami w dostępności jęczmienia (1941-1949) działa nieprzerwanie. Jest też jedną z nielicznych destylarni whisky, która specjalizuje się w edycjach rocznikowych, vintage. Geograficznie przynależy do regionu Highland, leży przy źródle wody Ault Dearg Burn w mieście Edderton. Nazwa w języku gaelickim oznacza „pole bitwy” lub „miasteczko na równinie”, obydwa tłumaczenia odnoszą się zarówno do historii miejsca jak i ukształtowania terenu. Jej piękna architektura z charakterystyczną pagodą to efekt przebudowy z 1895 roku (wówczas też przeniesiono ją o kilka mil), projektantem był słynny Charles C. Doig, twórca tego typu architektury szkockich gorzelni. Wielokrotnie zmieniała właścicieli, w 1894 przejął ją Alexander Cowan, który właściwie zbudował nowy zakład, następnie w 1948 roku właścicielem został prawnik Robert Cumming, od 1970 roku należała do koncernu Hiram Walker. W wyniku różnych zmian własnościowych na światowych rynkach po 1988 roku była kolejno własnością: Allied Distillers, Allied Domecq i Inver House. Inver House Distillers Ltd. zarządza nią do dziś, choć sama spółka należy do tajskiego giganta Beverage Holdings. Przez wiele lat Balblair działała przede wszystkim na potrzeby blenderów, dostarczając whisky do takich marek jak: Whyte & Mackay, Ballantine’s czy Bell’s. Dopiero na początku XXI wieku zaczęto butelkować własne whisky, pierwszą była 33-letnia Balblair Elements. W 2004 roku wypuszczono edycję 38-letnią, a w 2005 roku Balblair 12 YO Peaty Cask. Od tego roku sukcesywnie pojawiają się także edycje rocznikowe, m.in.: 1965, 1969, 1970, 1975, 1978, 1979, 1983, 1990, 1991, 1993, 1995, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004. Styl destylarni się zmieniał, od bardzo gładkiego, owocowego, słodkiego, nawet z nutą tropikalną, po bardziej dymne. Od 2011 roku ok. 15% produkcji to whisky z torfowanego słodu. Whisky leżakuje w ośmiu magazynach typu dunnage, stosują niemal wyłącznie beczki po bourbonie, w niewielkim stopniu po sherry. Roczne moce produkcyjne to 1,8 mln l. Zakład jest dostępny dla zwiedzających.

2 listopada 2014 o godz. 10:55

Artist Whisky

SONY DSC

francuska kolekcja szkockich whisky, pochodzących z beczek należących do Signatory Vintage. Wszystko są to bardzo limitowane, kolekcjonerskie edycje single casks, numerowane butelki z jednymi z najładniej zaprojektowanych etykiet na rynku whisky. Nazwa Artist całkowicie do nich pasuje. Dostępne są m.in.: Bunnahabhain 1988 i 2003, Laphroaig 1997, Caol Ila 1983, Mosstowie 1979, Blair Athol 1988, Edradour 2003, Macallan 1989. Ceny od 100 do ponad 300 euro za butelkę. Whisky rozlewa firma La Maison du Whisky.

1 listopada 2014 o godz. 10:54

AnCnoc

SONY DSC

przez lata znana jako Knockdhu, destylarnia whisky z Knock w Banffshire, region Highland, założona w 1893 roku przez Johna Morrisona. Początkowo produkowali alkohole głównie dla potrzeb blendów Johna Haiga, wykorzystując do tego parę alembików. W 1930 roku destylarnię przejęła grupa Scottisch Malt Distillers. Zamknięta na kilka lat w 1931 roku, potem w latach II wojny i wkrótce po niej, wznowiła pracę w 1947 roku, wówczas już jako własność United Distillers. Ponownie zamknięta w 1983 roku. W 1988 roku nowym właścicielem stała się Inver House Distillers Limited. Destylację wznowiono w 1989 roku. W 1993 roku wprowadzono markę anCnoc w miejsce Knockdhu, gdyż często była mylona z Knockando. Od 2001 roku w grupie Pacific Spirits, która przejęła aktywa Inver House, od 2005 po kolejnych zmianach kapitałowych na rynku alkoholi jest w grupie Beverage Holdings z Tajlandii. Większość produkowanych tu whisky ma słodki, ziarnisto-owocowo-kwiatowy charakter, ale są też pozycje bardziej dymne, do których wykorzystywany jest natorfowany słód. Wykorzystywane są głównie beczki po bourbonie i sherry oloroso. W styczniu 2010 roku dwa magazyny zostały uszkodzene przez silne opady sniegu, jeden został odbudowany w 2011 roku. Dostępne wresje to: 12-, 14-, 16-, 22-, 30- i 35-letnie whisky, często w wersjach rocznikowych (np.: 1975, 1990, 1991, 1993, 1996 czy 1999). Najbardziej klasyczna anCnoc 12 YO starzona jest w beczkach po bourbonie, ma bardzo słodowy aromat, ze słodką nutą kukurydzy w ustach. W kwietniu 2014 roku Knockdhu Distillery wprowadziło trzy nowe limitowane edycje whisky anCnoc z torfowanego słodu – Peaty Collection. Wszystkie dojrzewały w beczkach po bourbonie i mają 46%. Są to następujące whisky: Tushkar (natorfowanie: 15 PPM), Flaughter (14,8 PPM) i Rutter (11 PPM). We wrześniu 2014 roku portfolio poszerzono o whisky Cutter. Jest to najbardziej torfowa whisky w portfolio anCnoc, ma wskaźnik torfowości 20,5 PPM. Tak jak poprzednie w tej serii ma 46%, dojrzewała w beczkach po bourbonie, adresowana jest do miłośników bardzo torfowych smaków. Nazwa anCnoc po gealicku oznacza wzgórze, jest to nazwa whisky, sama destylarnia wciąż nazywa się Knockdhu. Nadal pracuje jedynie para alembików, roczne możliwości produkcyjne to ok. 1,9 mln l.

31 października 2014 o godz. 10:42

Caroni

SONY DSC

nie istniejąca już, niestety, wytwórnia rumu z Trynidadu i Tobago. Firma powstała w 1918 roku w miejscowości o tej samej nazwie, produkowała głównie ciężkie rumy na potrzeby Marynarki Brytyjskiej. Pracowały tu duże miedziane alembiki, przetwarzano tu trzcinowy syrop z pobliskiej rafinerii, pochodzący z lokalnych upraw. Wraz z bankructwem rafinerii w 2002 roku zakończyła się też historia destylarni, a szkoda, bo robili naprawdę wspaniałe rumy – słodkie, bardzo esencjonalne, o silnym wpływie beczki. Zapasy starzonego rumu Caroni wykupiły głównie firmy specjalizujące się w butelkowaniu rumów z Francji i Włoch, ale też do Szwecji czy Szkocji. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele edycji rocznikowych, butelkowanych przez takie firmy jak: Velier, Duncan Taylor, Svenska Eldvatten, Mezan, High Proof Heavy. Roczniki to m.in.: 1969, 1982, 1983, 1984, 1985, 1989, 1991, 1992, 1993, 1994, 1996, 1997, 2001, a także mieszanki: 12 YO, 15 YO, 18 YO, 20 YO i inne. Obecnie to jeden z najlepszych rumów jakie można dostać w wersjach Vintage.

30 października 2014 o godz. 10:36

Szikra

SONY DSC

jedna z najbardziej niezwykłych wódek świata. Węgrzy uwielbiają wodę sodową, syfon jest jednym z narodowych symboli. Ale wódka w syfonie? Tak, to możliwe, na dodatek jest to bardzo dobra wódka. Lekka i słodka, trzykrotnie destylowana z kukurydzy, dziesięciokrotnie filtrowana, a potem umieszczona w syfonie, skąd pod ciśnieniem można ją lać do szklanki w formie wódki gazowanej, bynajmniej nie rozwodnionej. Doskonała rzecz na imprezy. Jest też dostępna w lżejszych wersjach smakowych: Szirka Birs (pigwowa), Szikra Bodzavirág (czarny bez) i Szikra Vadmálna (malina). Wszystkie są bardzo orzeźwiające. Jest też dostępna w wersji niegazownej. Producentem jest Zwack, firma znana na świcie z doskonałego likieru Unicum.

29 października 2014 o godz. 10:26

Raciborska

SONY DSC

linia wódek i likierów produkowanych przez firmę Wódki Raciborskie (dawny Polmos). Wódki czyste zbożowe mają tradycyjny styl, słodycz ziaren i nieco dymu w finiszu, w wersji mocniejszej też nieco pikantne. Oferowane w wersjach: Raciborska (40%), Raciborska Złota (40%), Raciborska Mocna Niebieska (45%) i Raciborska Mocna Czerwona (50%). Firma produkuje też spirytus rektyfikowany (96%) i nalewkowy (65%) oraz wódki smakowe: Raciborska Orzech (35% i 40%), Raciborska Śliwka (40%, 50% i 60%), Raciborska Wiśnia (40%), Przepalanka Raciborska (40%), Raciborska Pigwa (35%), Raciborska Cytryna z miodem (35%).