Leksykon alkoholi

20 września 2014 o godz. 09:57

Abstynent

SONY DSC

tania, średniej jakości wódka zbożowa, o smaku słodko-ziemistym, bardziej przypomina destylaty ziemniaczane niż zbożowe. Produkowana w Polmosie „Wratislavia”. Moc – 40%.

19 września 2014 o godz. 09:53

Renuage

Renuage 5y [Desktop Resolution]

niezłej jakości ukraińska brandy o wyrazistym smaku rodzynek i tytoniu. Dostępna w małych ilościach, destylowana jest jak koniaki – dwukrotnie w miedzianych alembikach typu szarentejskiego. Do jej produkcji wykorzystuje się wyłącznie winogrona szczepów Chenin Blanc i Colombard (ten drugi również wykorzystywany jest w regionie Cognac). Oferowane są dwie, podobne w smaku, wersje: czteroletnia i pięcioletnia, obydwie leżakowały w starych, ponad stuletnich dębowych beczkach.

18 września 2014 o godz. 10:31

Krakus

SONY DSC

wprowadzona w 1962 roku, latach PRL jedna z najbardziej popularnych i rozpoznawalnych polskich wódek, także w wersji eksportowej, produkowana przez wiele Polmosów. Wówczas była to słodkawa, łagodna wódka. W 1999 roku markę przejął Polmos Wrocław, który obecnie produkuje: Krakus Premium, bardzo udaną Krakus Exclusive oraz Krakus Grejpfrutowy. W porównaniu do lat PRL dziś jest to wódka bardziej wyrazista, ale wciąż ma słodkawy posmak. Destylowana jest z ziemniaków.

17 września 2014 o godz. 10:42

Märkischer Williams

SONY DSC

gruszki Williams z regionu Märkischer Kreis w Niemczech mają nieco inny aromat i smak niż typowa Bonkreta Williamsa, są bardziej słodkie w ustach i bardziej kwiatowe w zapachu. Destylaty z tych gruszek są niemal likierowe w smaku. Oferują je np. lokalny Märkischer Spezialitaeten Brennerei czy  Schultz’ens Siedlerhof z położonego w innej części kraju Werderu nad Hawelą. Ten drugi trunek jest o tyle niezwykły, że leżakował w małych, 50l dębowych beczkach typu Holzfass, przez co nabrał dużo tanin i ma wyjątkowo waniliowy, jeszcze bardziej deserowy, smak.

16 września 2014 o godz. 10:02

Fraser’s

SONY DSC

blendowana whisky, do 1988 roku zestawiana przez firmę Strathnairn Blenders Ltd z Inverness jako Fraser’s Supreme, a potem pod tą samą marką przez firmę Gordon & MacPhail, aż do jej wycofania z początkiem XXI wieku. Miała bardzo owocowy smak i aromat, zdominowany przez mdłe nuty poziomek, niezbyt udanie zestawione z cierpkim smakiem wiśniowym w ustach. Barwa słomkowa, moc – 40%.

15 września 2014 o godz. 10:08

Wódka z beczki Dwór Sieraków

SONY DSC

wspaniała polska wódka, smakiem przypominająca amerykańskiego bourbona. Podobnie jak bourbon destylowana jest z żyta, kukurydzy i ze słodu jęczmiennego. Trzy lata leżakuje w dębowych beczkach, sądząc po bardzo słodkich, waniliowych aromatach mogą to być nowe beczki z amerykańskiego dębu, ewentualnie beczki po bourbonie. W ustach słodycz – toffi, karmel, poza tym owoce: gruszki, jabłka, może też mango. W nosie bardzo wyraźnie czuć kukurydzę. Jedna z najbardziej wykwintnych polskich wódek oferowanych w cenach poniżej 100 zł za butelkę 0,7 l.

14 września 2014 o godz. 10:05

Jacobite

SONY DSC

tania mieszana whisky, złożona z destylatów słodowych z Highlands i w przeważającej części z whisky zbożowej, dedykowana gównie do sklepów dyskontowych. Aromat nijaki, drożdżowy, smak solonego karmelu i jabłek. Barwa słomkowa, moc – 40%. Nazwa upamiętnia Jakobitów (nie mylić z Jakobinami), którzy w XVIII wieku wywołali trzy powstania narodowe w Szkocji, opowiadając się za powrotem dynastii Stewartów.

13 września 2014 o godz. 09:53

Golden Lion

SONY DSC

obecnie pod taką marką produkowana jest whisky w Chinach, ale w latach 70. XX wieku był szkocki blend o tej nazwie, zestawiany przez nie istniejącą już firmę Dundee Bonding Co. z Alexandrii. Miałem okazję próbować, aromat słodki – toffi i wanilia, w ustach słodko-pikantna, jak czekolada z chili, a ostatecznie na języku pozostaje smak soli. Nic szczególnego.

12 września 2014 o godz. 10:44

Duck Bay

SONY DSC

blendowana whisky produkowana kiedyś przez destylarnię Loch Lomond, urokliwa zatoka, której mieszanka zawdzięcza nazwę leży właśnie przy Loch Lomond, a konkretnie na terenie parku narodowego The Loch Lomond & The Trossachs National Park. Whisky nie jest już produkowana, była bardzo delikatna zarówno w aromacie (bakalie) jak i smaku (suszone śliwki, morele, nieco oleista). Jasny słomkowy kolor, moc – 40%.

11 września 2014 o godz. 10:21

Sznaps

SONY DSC

nowy produkt Stock Polska, w zamierzeniu ma być tanio, łatwo i przyjemnie, Sznaps ma zastąpić miksy alkoholowe i stanowić element imprezowej zabawy. Z uwagi na cenę i niską zawartość alkoholu, a także dostępność w buteleczkach po 100 ml, prawdopodobnie stanie się ulubionym starterem na żulerskie poranki, a puste falszki ukwiecą wkrótce polskie trawniki, zwłaszcza że dystrybucja tego produktu jest znakomita, trafił nawet na stacje paliw. Dostępny w trzech wersjach smakowych. Wszystkie mają przyjemne aromaty i nikczemnie niską moc 24%. Smak jest rzeczą gustu, spróbowałem wszystkich, gruszkowy zrobił na mnie fatalne wrażenie, wódki ze zbyt słodki  sokiem z dojrzałych gruszek typu klaps. Jabłko prezentuje się lepiej, smak orzeźwiający, zielonego jabłuszka. Najbardziej przypadł mi do gustu smak nazwany Fresh, to smak coli nie słodki, orzeźwiający, energetyzujący i nie da się ukryć, że pasujący do wielu drinków.

10 września 2014 o godz. 10:07

Burn McKenzie

SONY DSC

blendowana szkocka whisky przez firmę o tej samej nazwie z Dumbarton. Na mieszankę składa się 10 różnych whisky słodowych w wieku ok. 3 lata, które stanowią ok. 20% receptury, reszta to whisky zbożowa. Bardzo lekki owocowy aromat i taki też smak, przywołujący na myśl ciasto drożdżowe z marmoladą. Moc – 40%. Nic szczególnego.

9 września 2014 o godz. 10:48

Royal Deeside

SONY DSC

nazwa blendowanej whisky, odnosząca się do słynnego szkockiego szlaku whisky wzdłuż rzeki Dee. Szlak whisky obejmuje sławne destylarnie ze Speyside: Strathisla, Glenfiddich, Glenfarclas, Glenlivet, Cardhu, Glen Grant, Dallas Dhu, Benromach czy The Macallan. Produkowana w latach 70. XX wieku whisky zestawiana była przez firmę George Strachan i składała się z destylatów ze Speyside. Dziś taka whisky nie miałaby szans, gdyż jej moc wynosiła tylko 35%. Miałem okazję ją próbować, miała przyjemny aromat, słodki – czekolady i truskawek, smak słodowo-owocowy.

8 września 2014 o godz. 10:35

Buckie Lugger

SONY DSC

tania blendowana whisky produkowana nigdyś porzez firmę George Strachan Ltd. z Aboyne. Miała ciężki aromat wędzonego mięsa, w smaku też średnio przyjemna – solony karmel i wanilia. Moc – 40%.

7 września 2014 o godz. 10:27

Gold Rush Scotch Whisky

SONY DSC

niegdyś bardzo popularny blend szkockiej whisky z płatkami złota, firmowany najpierw przez firmę Cumbrae Supply Co., potem przez zajmującą się pośrednictwem w handlu whisky The House of MacDuff. Choć obaj właściciele marki istnieją, ona sama stała się ofiarą zmieniających się czasów, mód, a też i ustawodawstwa związanego ze szkocką whisky, dziś byłby to likier. Wewnątrz każdej butelki pływało złoto, miałem okazje próbować tej whisky, był to bardzo przyjemny blend o słodkim aromacie marcepanu i pieczonych jabłek, w ustach smak szarlotki i lukru. Moc – 40%.

6 września 2014 o godz. 10:12

Chequers

SONY DSC

blendowana whisky, wprowadzona w latach 60. XX wieku przez firmę John McEwan. Był to czas, kiedy można było jeszcze sprzedawać whisky o mocy 35%, w dodatku w segmencie Premium jako Superb De Luxe, bo taki napis widniał na etykiecie. W latach 70. i 80. XX wieku zmieniono mieszankę, zawartość alkoholu i sprzedawano Chequers w wersjach 8YO i 12YO. Były też edycje sprzedawane w kamionkowych ozdobnych butelkach. W latach 90. XX wieku, po przejęciu przez Diageo, marka zniknęła z rynku. Firma John McEwan & Co. powstała w 1863 roku, początkowo działała w Elgin i Leith, potem w Edynburgu. Produkowała też m.in. blendy King George IV i Abbot’s Choice. Jej składy zostały przejęte przez koncern Diageo. Próbowałem wersji z lat 60., miała przyjemny owocowy aromat, ale smak ciężki jak w winach typu malaga, a w tle nuty spalonego karmelu. Nic, czego warto by żałować.

5 września 2014 o godz. 10:33

Eaglesome

SONY DSC

firma Eaglesome Wholesale Ltd działała jako pośrednik whisky w Campbeltown. Butelkowali własne blendy, m.in. młody zestaw Eaglesome’s o morskim, jodowo-słonym smaku, a także bardziej wyważony blend Old Spencer. Jej aktywa przejęła firma Cadenhead’s, również z Campbeltown, a z czasem stała się częścią grupy J & A Mitchell & Co. Ltd, właściciela m.in. marki Campbeltown Loch oraz destylarni Springbank.

4 września 2014 o godz. 10:20

John Barr

SONY DSC

przyzwoita blendowana whisky, dostępna – podobnie jak Johnnie Walker – w wersjach: Red, Black i Gold Label, a okresowo też Blue Label. Blend pojawił się pod koniec lat 70. XX wieku. Właścicielem marki była początkowo Distillers Co. Ltd, wówczas właściciel Johnnie Walkera, John Barr miał być jego „tańszym bratem” oferowanym na wewnętrznym brytyjskim rynku. Potem właścicielem stała się firma blenderska George Cowie & Son z Dufftown, a od 1986 roku John Barr & Company z Glasgow, przejęta potem przez Whyte & Mackay. Whisky nadano nazwę dla upamiętnienia Johna Barra Cumminga, XIX-wiecznego handlarza whisky ze Speyside. Najbardziej znana wersja Black Label składa się z destylatów liczących 12-15 lat, z regionów Speyside, Highland i Islay. Wersja Gold Label początkowo stanowiła głównie single malt whisky z destylarni Mortlach, potem skład mieszanki zmieniono. Obecnie John Barr dostępny jest głównie na rynku amerykańskim.

3 września 2014 o godz. 09:51

Littlemill

SONY DSC

legendarna już destylarnia whisky z regionu Lowland, zamknięta w 1994 roku, wkrótce zdemontowana, a jeszcze później strawiona przez pożar. Wciąż jeszcze można czasami trafić na destylaty z Littlemill, choć są coraz droższe. Ja miałem okazję pić 8- i 12-letnią single malt, to były wspaniałe whisky, bardzo owocowe, o aromatach słodkich (np. syrop klonowy), a w ustach tropikalne owoce mango i banany. Szkoda tej whisky, gdyż nawet młode destylaty miały dużą klasę. Powstała w 1772 roku w Bowling, czerpiąc wodę z Kilpatrick Springs. Założył ją George Buchanan, znana postać w świecie whisky. Początkowo – do lat 30. XX wieku – była trzykrotnie destylowana. Niektóre źródła wymieniają to miejsce jako najstarsze na mapie szkockiej whisky, podobno destylowano tu, przy zamku  Dunglas, uisge-beatha już na początku XIV wieku. Nie są to jednak informacje potwierdzone. W 1817 roku właścicielem gorzelni została firma Matthew Clark & Co., a w 1840 Hector Henderson, udzielający się także w destylarni Campbelltown i twórca Caol Ila Distillery. Rozbudowana w 1875 roku, a potem zamknięta w 1929 roku, ale na krótko, gdyż już dwa lata później jej właścicielem stał się Duncan Thomas, również ważna postać w branży szkockiej. Wówczas jęczmień był słodowany w gorzelni, nowy właściciel przebudował słodownię, zrezygnował też z trzykrotnej destylacji na rzecz dwukrotnej, przerabiając jednocześnie pracujące tu alembiki. W 1971 roku właścicielem została firma Barton Distilling, przejęta w 1982 roku przez Amalgamated Distilled Products, a ta z kolei stała się dwa lata później częścią Argyll Group. Wówczas po raz pierwszy zamknięto Littlemill. W 1989 roku gorzelnię kupiła spółka Gibson International i wznowił jej działalność, ale na krótko, do 1994 roku. Ostatnim właścicielem, który z jednak nie wznowił działalności, a jedynie wyprzedał zapasy, była firma Loch Lomond. Poza wspomnianymi przeze mnie edycjami 8- i 12-letnimi, obecnie dostępne są bardzo drogie edycje od Douglasa Lainga (1988) i z Signatory (1967), ta druga za ponad 600 funtów. Inne edycje są właściwie niedostępne, jak się ma dużo szczęścia, można je trafić w jakimś barze, płacąc fortunę za kieliszek.

2 września 2014 o godz. 10:11

Heather

SONY DSC

stara mieszana szkocka whisky blendowana przez Lambert Brothers, firmę z Edynburga, pośredniczącą na rynku sprzedaży whisky w latach 1939-1996. Słomkowa barwa, moc – 40%, aromat łagodny: słód oraz wysuszona słoma. W ustach słodkie jabłka i herbatniki. Nic szczególnego.

1 września 2014 o godz. 10:45

Auld Curlers

SONY DSC

jeden ze szkockich blendów ze starej oferty George’a Strachana z Aboyne, pośrednika na rynku whisky, aktywnego głównie w latach 70. XX wieku. Słomkowa barwa, delikatny słodowy aromat, smak nieprzyjemny, oleisto-mdły. Moc – 40%.