Leksykon alkoholi

1 października 2014 o godz. 10:15

Riga Black Vodka

SONY DSC

wódka klasy Premium, destylowana przez Latvijas Balzams, największego na Łotwie producenta alkoholi, firmę znaną na świecie z wybornego likieru Riga Black Balsam (Czarna Ryga), a także z produkcji wódki Stolichnaya. Riga Black Vodka ma przyjemny, słodki, karmelowo-waniliowy aromat, przywodzący na myśl Butterscotch, za to smak jest całkowicie zaskakujący, pikantny jak w wódkach pieprzowych. To nie jest wódka obojętna. Producent informuje, że jest siedmiokrotnie destylowana, następnie filtrowana przez węgiel drzewny i srebro. Do jej zestawienia użyto wody z ujęć artezyjskich.

30 września 2014 o godz. 10:06

Purity Vodka

SONY DSC

producenci wódek prześcigają się w tym, ile razy ich alkohol był destylowany zanim trafił do butelki, choc większość z nich destyluje w wielopółkowych kolumnach do destylacji ciągłej i podawane przez nich liczby służą wyłącznie reklamie trunku. Purity Vodka, wedle danych producenta, destylowana jest 34 razy! Produkowana jest w Szwecji, w małej Purity Vodka Distillery, w pięknym zameczku Ellinge. W tym przypadku nie mamy do czynienia z przemysłową kolumną, lecz ze średniej wielkości (600 l) miedzianym aparatem, jakie instalowane są w wielu mniejszych firmach. Za jej zestawianie odpowiada wesoły blond włosy Szwed, Thomas Kuuttanen. Do destylacji wykorzystuje się słodowany jęczmień i ozimą pszenicę. Firma reklamuje się, że po 34 odpędach zostawiają jedynie 10% „serca” spirytusu o mocy 96%. Jeśli tak jest naprawdę, to jest to pewnie jedna z najdroższych w produkcji wódek świata. Do tej otoczki, która ma budować wrażenie produktu z najwyższej półki, dodać należy piekną butelkę, która imituje kryształ. Jak zatem smakuje ta super czysta wódka? Aromat ma bardzo delikatny i przyjemny, słodko-deserowy. Smak natomiast kompletnie zaskakuje, jest lekko ziołowy i trawiasty, przywodzi na myśl trawę żubrową. Warta spokojnej, uważnej degustacji.

29 września 2014 o godz. 10:41

Prime

SONY DSC

ukraińska wódka produkowana niedaleko miejscowości Czuhujiw w obwodzie charkowskim, w nowym, wybudowanym w 2006 roku, zakładzie. Destylarnia również nazywa się Prime, została zbudowana za 60 mln dolarów i ma moce produkcyjne 24 mln butelek miesięcznie. Woda do mieszania destylatów pochodzi z dwóch własnych głębinowych ujęć. Przy zakładzie działa muzeum wódki. Produkowane są tu wódki zbożowe, z pszenicy i żyta: Prime Superior i Prime Euro Standard (podstawowe, nieszczególne wersje do drinków), Prime World Class (zestawiana z wyższej klasy spirytusu żytniego), Prime Premium (z dodatkiem liści białej herbaty), Prime Respect (z dodatkiem rodzynek), Prime Ukrainian Special (z dodatkiem pęków brzozy), Prime Universal (wykorzystywany jest wyłącznie spirytus pszeniczny), Prime Light (pomyślana jako lekka wódka do drinków) oraz smakowa Prime Honney Pepper Spice. Duża część produkcji trafia na eksport, głównie do USA.

28 września 2014 o godz. 09:44

Burns Nectar

SONY DSC

mało znana whisky typu blended malt z lat 70. XX wieku, produkowana przez firmę Paisley Whisky & Co., z podobizną na etykiecie najwybitniejszego szkockiego poety, Roberta Burnsa. Burns Nectar Malt Liqueur Whisky (40%) był whisky o aromacie i smaku bardzo słodowym, ciężkim, przypominającym piwa typu porter, z gorzkawym posmakiem chmielu. Ładny złocisto-miodowy kolor. Nie przepadam za smakiem ciężkich ciemnych piw, więc i ta whisky nie przypadła mi do gustu. Co do szkockiego poety, to w latach 70. firma R.H. Thmoson & Co. produkowała blend Robbie Burns, a od 2000 roku The Isle of Arran Distillers oferuje Robert Burns Whisky w wersjach blended i single malt.

27 września 2014 o godz. 10:03

Lord Calvert

SONY DSC

kanadyjska whisky, obecnie należąca do Jima Beama. Historia marki, której właścicielem był koncern Seagram’s, sięga czasów prohibicji. Zaraz po zniesieniu prohibicji w USA Kanadyjczycy kupili amerykańską destylarnię Maryland Distillers, która miała w swojej ofercie niestarzony kukurydziany destylat pod nazwą Lord Calvert Whiskey. Ponieważ w tym czasie na rynku w USA bardzo brakowało leżakujących w beczkach destylatów, Seagram’s podjęło decyzję o zmieszaniu Lord Calvert Whiskey z własnymi kanadyjskimi whisky, co nie tylko zmieniło kolor trunku, ale też znacząco poprawiło jego aromat i smak, a jednocześnie pozwoliło szybko zwiększyć sprzedaż. Ta mieszanka przetrwała najgorsze lata po prohibicji, a w 1939 roku marka doczekała się nobilitacji, jako pełnowartościowa kanadyjska whisky i z najniższych półek sklepowych awansowała do segmentu premium. W następnych latach często zmieniano receptury, sprzedawano wersje: Lord Calvert, Calvert Special, Calvert Reserve, Calvert Extra i Lord Calvert Canadian. Część z tego to były amerykańskie whiskey, oparte w dużym stopniu na destylatach żytnich, część whisky kanadyjskie, działający wówczas globalnie Seagram’s wprowadzał wiele mutacji na lokalne rynki. Jak podają źródła, w latach 60. XX wieku sprzedawano rocznie ok. 1,2 mln skrzynek whisky Lord Calvert w różnych mutacjach. Jeszcze większym sukcesem była amerykańska wersja Calvert Extra – 2,3 mln skrzynek rocznie. Wersja Lord Calvert Canadian została wprowadzona w 1964 roku, była mieszanką co najmniej trzyletnich kanadyjskich zbożowych destylatów. Dobra passa dla marki trwała do końca lat 80. XX wieku. W 1991 roku, wraz z wyprzedażą aktywów koncernu Seagram’s, whisky Lord Calvert trafiła do Jima Beama. Obecnie jest to tania whisky, butelkowana jako importowana Lord Calvert Canadian Whisky i oferowana w amerykańskich sklepach w cenie 8-9 dolarów za butelkę 0,7 l. Jest to bardzo ciekawa w smaku i aromacie whisky, zaskakuje zapachem zielonej trawy, jest w niej dużo świeżości, w ustach mleczko i zielone ziarna żyta. Moc – 40%.

26 września 2014 o godz. 10:25

Glamis Castle

SONY DSC

blendowana whisky, produkowana w latach 80. XX wieku przez firmę W.A. Ross & Brother z Leith, a potem przez Speyside Bonding Co., w dwóch wersjach – bez podania wieku i jako dwunastoletnia Reserve. Aromat ponczowego ciasta, miodu i śliwek, smak jednak pospolity, z nutą bakaliową. W 1990 roku wypuszczono też specjalną, limitowaną i bardzo drogą edycję tej whisky, butelkowaną w karafkach, zawierającą destylaty liczące co najmniej 25 lat dla uczczenia 90. urodzin królowej-matki, czyli Elżbiety Bowes-Lyon. Słynny nawiedzony zamek Glamis w Szkocji, z XI wieku, został upamiętniony przez Williama Szekspira, ginie w nim król Makbet.

25 września 2014 o godz. 10:40

Majestat

SONY DSC

tania Brandy de Jerez, oferowana w wersji XO Solera Gran Reserva, czyli musiała spędzić w beczkach po sherry co najmniej 3 lata. Sądząc po pięknej, bardzo ciemnej barwie, były to pewnie beczki po sherry Pedro Ximenez i leżakowała w nich więcej niż trzy lata, choć nie dość długo by miało to wpływ na jej cenę. Oferowana w sieci Lidl w całej Europie, w Polsce za 49,90 zł. Aromat rodzynek i wędzonych śliwek, ale niezbyt intensywny. W ustach poza bakaliami czuć też ziarna kawy. Moc – 40%. Nic szczególnego, ale za niewielkie pieniądze można zakosztować w wyjątkowości Brandy de Jerez, choć moim zdaniem jest gorsza niż sprzedawana w podobnej cenie Romate Solera Reserva. Producentem jest  Bodegas Williams & Humbert, firma znana m.in. z marek Fundación i Gran Duque De Alba.

24 września 2014 o godz. 10:04

Żytniówka

SONY DSC

marka żytniej wódki produkowanej przez CEDC w Polmosie Białystok, średniej jakości, ustępuje najbardziej znanemu konkurentowi, czyli Extra Żytniej, ale zachowuje typowy dla wódek z żyta słodkawo-ziarnisty smak z delikatną dymną nutą. Jest mniej wyrazista i gładsza niż Extra Żytnia, jak by była mieszanką z destylatem pszenicznym. Moc – 40%. Od 2014 roku dostępne są także jej wersje smakowe – Żytniówka Gorzka i Żytniówka Gorzka z Miętą, obydwie o mocy 32%. Punktem odniesienia są tu produkty z Lublina Stock Polska – Żołądkowa Gorzka i Żołądkowa Gorzka z Miętą, obydwie o mocy 36%. Nie jestem miłośnikiem tego typu likierów, porównując jednak oba, te z Białegostoku smakują lepiej, są mniej słodkie, Gorzka to przede wszystkim smak toffi i werbeny, zaś Gorzka z Miętą została zdominowana przez ostry mentolowy aromat, więc jest bardziej orzeźwiająca niż deserowa.

23 września 2014 o godz. 10:29

Big T

SONY DSC

blendowana whisky ze stajni Tomatin, jedna z mniej ważnych ich marek, zestawiana z whisky z Higlands. Kiedyś była sprzedawana w wersjach 5 yo (43%) i De Luxe 12 yo (43%). Obecnie oferowana bez podania wieku, z mocą 40%. Piłem wersję 5 yo, to whisky ciężka i wyrazusta, o dość pikantnym aromacie papryczek chilli jak meksykańska potrawa, dobrze zbudowana, z nutą nieco „mineralną” w krótkim finiszu.

22 września 2014 o godz. 11:06

Auld Reekie

SONY DSC

nazwa po gaelicku oznacza „stary dym”, tak nazywany był w XVIII wieku Edynburg, od dymiących nad miastem kominów. Część z nich to były kominy gorzelni, w mieście działało wówczas ponad 400 producentów alkoholi. Markę Auld Reekie jeszcze w latach 80. XX wieku blendowała firma Cotton & Co. z Edynburga. Obecnie marka jest w portfolio znanej firmy pośredniczącej na rynku whisky, Duncan Taylor. I nie należy się dziwić, że reprezentuje bardzo dymny smak – jest to dziś blended malt whisky z Islay, szlachetna i dobrej jakości, dostępna w wersjach 10 yo i 12 yo. Ta stara miała zupełnie inny styl, była pikantna, w ustach kardamon i pieprz, w nosie – zielone winogrona.

21 września 2014 o godz. 10:44

Arktica

SONY DSC

tania wódka z Polmosu Wrocław, właściwie nadaje się tylko do drinków. Nie ma cech indywidualnych, jest zwyczajnie bezpłciowa, lekko ziemisty i metaliczny posmak nadaje jej zapewne artezyjska woda. Moc – 40%. Występuje również w wersjach smakowych, równie tanich i równie nie godnych polecenia. Grejprfrutowa jeszcze się broni, jest lepsza niż Lubelska czy Bielska, ale Wiśniowa i Cytrynowa to najniższa półka sklepowa, wszystkie smakowe mają po 32%.

20 września 2014 o godz. 09:57

Abstynent

SONY DSC

tania, średniej jakości wódka zbożowa, o smaku słodko-ziemistym, bardziej przypomina destylaty ziemniaczane niż zbożowe. Produkowana w Polmosie „Wratislavia”. Moc – 40%.

19 września 2014 o godz. 09:53

Renuage

Renuage 5y [Desktop Resolution]

niezłej jakości ukraińska brandy o wyrazistym smaku rodzynek i tytoniu. Dostępna w małych ilościach, destylowana jest jak koniaki – dwukrotnie w miedzianych alembikach typu szarentejskiego. Do jej produkcji wykorzystuje się wyłącznie winogrona szczepów Chenin Blanc i Colombard (ten drugi również wykorzystywany jest w regionie Cognac). Oferowane są dwie, podobne w smaku, wersje: czteroletnia i pięcioletnia, obydwie leżakowały w starych, ponad stuletnich dębowych beczkach.

18 września 2014 o godz. 10:31

Krakus

SONY DSC

wprowadzona w 1962 roku, latach PRL jedna z najbardziej popularnych i rozpoznawalnych polskich wódek, także w wersji eksportowej, produkowana przez wiele Polmosów. Wówczas była to słodkawa, łagodna wódka. W 1999 roku markę przejął Polmos Wrocław, który obecnie produkuje: Krakus Premium, bardzo udaną Krakus Exclusive oraz Krakus Grejpfrutowy. W porównaniu do lat PRL dziś jest to wódka bardziej wyrazista, ale wciąż ma słodkawy posmak. Destylowana jest z ziemniaków.

17 września 2014 o godz. 10:42

Märkischer Williams

SONY DSC

gruszki Williams z regionu Märkischer Kreis w Niemczech mają nieco inny aromat i smak niż typowa Bonkreta Williamsa, są bardziej słodkie w ustach i bardziej kwiatowe w zapachu. Destylaty z tych gruszek są niemal likierowe w smaku. Oferują je np. lokalny Märkischer Spezialitaeten Brennerei czy  Schultz’ens Siedlerhof z położonego w innej części kraju Werderu nad Hawelą. Ten drugi trunek jest o tyle niezwykły, że leżakował w małych, 50l dębowych beczkach typu Holzfass, przez co nabrał dużo tanin i ma wyjątkowo waniliowy, jeszcze bardziej deserowy, smak.

16 września 2014 o godz. 10:02

Fraser’s

SONY DSC

blendowana whisky, do 1988 roku zestawiana przez firmę Strathnairn Blenders Ltd z Inverness jako Fraser’s Supreme, a potem pod tą samą marką przez firmę Gordon & MacPhail, aż do jej wycofania z początkiem XXI wieku. Miała bardzo owocowy smak i aromat, zdominowany przez mdłe nuty poziomek, niezbyt udanie zestawione z cierpkim smakiem wiśniowym w ustach. Barwa słomkowa, moc – 40%.

15 września 2014 o godz. 10:08

Wódka z beczki Dwór Sieraków

SONY DSC

wspaniała polska wódka, smakiem przypominająca amerykańskiego bourbona. Podobnie jak bourbon destylowana jest z żyta, kukurydzy i ze słodu jęczmiennego. Trzy lata leżakuje w dębowych beczkach, sądząc po bardzo słodkich, waniliowych aromatach mogą to być nowe beczki z amerykańskiego dębu, ewentualnie beczki po bourbonie. W ustach słodycz – toffi, karmel, poza tym owoce: gruszki, jabłka, może też mango. W nosie bardzo wyraźnie czuć kukurydzę. Jedna z najbardziej wykwintnych polskich wódek oferowanych w cenach poniżej 100 zł za butelkę 0,7 l.

14 września 2014 o godz. 10:05

Jacobite

SONY DSC

tania mieszana whisky, złożona z destylatów słodowych z Highlands i w przeważającej części z whisky zbożowej, dedykowana gównie do sklepów dyskontowych. Aromat nijaki, drożdżowy, smak solonego karmelu i jabłek. Barwa słomkowa, moc – 40%. Nazwa upamiętnia Jakobitów (nie mylić z Jakobinami), którzy w XVIII wieku wywołali trzy powstania narodowe w Szkocji, opowiadając się za powrotem dynastii Stewartów.

13 września 2014 o godz. 09:53

Golden Lion

SONY DSC

obecnie pod taką marką produkowana jest whisky w Chinach, ale w latach 70. XX wieku był szkocki blend o tej nazwie, zestawiany przez nie istniejącą już firmę Dundee Bonding Co. z Alexandrii. Miałem okazję próbować, aromat słodki – toffi i wanilia, w ustach słodko-pikantna, jak czekolada z chili, a ostatecznie na języku pozostaje smak soli. Nic szczególnego.

12 września 2014 o godz. 10:44

Duck Bay

SONY DSC

blendowana whisky produkowana kiedyś przez destylarnię Loch Lomond, urokliwa zatoka, której mieszanka zawdzięcza nazwę leży właśnie przy Loch Lomond, a konkretnie na terenie parku narodowego The Loch Lomond & The Trossachs National Park. Whisky nie jest już produkowana, była bardzo delikatna zarówno w aromacie (bakalie) jak i smaku (suszone śliwki, morele, nieco oleista). Jasny słomkowy kolor, moc – 40%.