Leksykon alkoholi

25 października 2014 o godz. 10:37

Jelzin

SONY DSC

francuska wódka B. Jelzin produkowana przez Les Grands Chais de France, popularna m.in. w: Niemczech, Austrii, Czechach i na Słowacji, dostępna w wielu wersjach smakowych. Tania i kiepskiej jakości, destylowana prawdopodobnie z melasy, nazwa odwołuje się do byłego prezydenta Rosji, Borysa Jelcyna. W wersji podstawowej ma moc 37,5%, wersje smakowe są lżejsze, m.in.: cytrynowa, grapefruitowa, pomarańczowa, wisniowa, figowa, śliwkowa czy z dodatkiem tauryny.

24 października 2014 o godz. 10:24

Hangar One

SONY DSC

niezwykła amerykańska wódka, destylowana w miedzianych alembikach z całych winogron (miąższ, pestki, skórki, ogonki), potem do winnego destylatu dodawany jest i mieszany razem spirytus z pszenicy. W rezultacie uzyskują wyrazisty alkohol, z nutą wytrawną i pikantną, o ziemistym posmaku w finiszu. Dostępna także w wersjach smakowych: cytrusowa Keffir Lime, niezwykle pikantna z papryczkami chilli Chipotle, słodka kwiatowo-mandarynkowa Mandarine Blossom i orzeźwiająca z egzotycznych owoców bushukan Buddha’s Hand Citron.

23 października 2014 o godz. 10:07

Crop

SONY DSC

amerykańska wódka „ekologiczna”, z nienawożonych upraw zbóż, nie filtrowana. Smak wyraźnie zbożowy, słodkawy, z nutą kukurydzy oraz dużo elementów mineralnych. Świetna do degustacji. Dostępna w wersji czystej – Artisanal oraz w ciekawych i udanych wersjach smakowych, także z dodatkiem ekologicznych płodów – pomidorowa Crop Tomato, ogórkowa – Crop Cucumber i cytrynowa Crop Meyer Lemon. Wszystkie o bardzo naturalnych smakach.

22 października 2014 o godz. 10:50

Old Tub

SONY DSC

bourbon typu Kentucky Straight Whiskey, dostępny wyłącznie w Clermont, w sklepie firmowym Jima Beama. Nazwa i receptura nawiązują do czasów przed prohibicją, kiedy destylarnia rodziny Beamów nazywała się Old Tub. Mimo iż jest to bourbon zaledwie czteroletni, ma elegancki mahoniowy kolor i niezwykle intensywny aromat przefermentowanego zacieru kukurydzy. Podobno smak jest dokładnie taki, jaki miał bourbon Beamów na początku XX wieku. „Jestem dumny, że udało się w tym trunku odtworzyć część naszej gorzelniczej historii” – mówi Fred Noe, mistrz destylacji i potomek Jima Beama. W smaku Old Tub jest wyrazisty, nieco szorstki, słodycz kukurydzy miesza się z goryczką skóry, z nutami tytoniu i nieco kwaśnym smakiem fermentacji. Jest cudownie staromodny. Moc – 50%.

21 października 2014 o godz. 10:22

Wratislavia

SONY DSC

ekskluzywna wódka czysta, będąca wizytówka Wrocławia, na eleganckiej butelce umieszczono litografię XV-wiecznego miasta, zamykana korkiem, doskonała na niedrogi prezent. Destylowana wielokrotnie głównie z pszenicy, w ustach delikatna słodycz zboża przełamana jest jednak pikantną, pieprzną nutą. Moc – 40%.

20 października 2014 o godz. 10:45

Tito’s Vodka

SONY DSC

amerykańska wódka, z Teksasu, produkowana w małych partiach, w miedzianym alembiku przez Tito Beveridge, z zawodu geologa. Destylowana jest sześciokrotnie, moc – 40%. W smaku wyrazista, z nutą limonki, trochę ziemista, są też słodkie nuty owocowe, może mirabelki lub moreli.

19 października 2014 o godz. 10:20

Marani

SONY DSC

gruziński producent win i destylatów. Firma powstała w 1915 roku w Telavi jako winnica. Obecnie należy do nic 22,5 tys. ha upraw winorośli. Produkują na dużą skalę wina z gruzińskich szczepów winogron, ale i chachę, odmianę z wyselekcjonowanych szczepów winogron, m.in. chardonnay, a zwłaszcza loklanych odmian – saperavi i rkatsiteli, a także mieszaną. Marani jest także producentem brandy Telavi w wersjach: 3-, 5-letnich oraz wyselekcjonowanych: VS, VSOP, XO, a także brandy Gremi.

18 października 2014 o godz. 10:10

Jasiu z Wrocławia

SONY DSC

„polska łyski”, wypuszczona w 2014 roku przez Akwawit-Wrocław do sieci powiązanych kapitałowo pijalni wódek Czysta Ojczysta. Wokół tej whisky stworzono legendę, jakoby był to trunek, który przeleżał 38 lat w beczce w magazynach Polmosu Wrocław, gdzie został wyprodukowany i zapomniany… Wrocławski Polmos, w czasach gdy  był jeszcze przedsiębiorstwem państwowym, produkował whisky Black Duke, prawdopodobnie była to zbożowy destylat z dodatkiem szkockich koncentratów smakowych, wiele firm tak wówczas produkowało „polskie łyski”. Nie mam pojęcia, co ostatecznie rozlano do butelek z Jasiem z Wrocławia, którego butelka i etykieta stylizowane są na Johnie Walkera. Kieliszek 30 ml w barze Czysta Ojczysta kosztuje 3 zł. Aromat przepalony, smak azbestowy, jeśli leżała 38 lat, to raczej w stalowej cysternie, nie w beczce. Ta whisky jest wyjątkowo paskudna.

17 października 2014 o godz. 10:28

Baczewski Dry Gin

SONY DSC

bardzo intensywny, o silnym aromacie jagód jałowca, zapachem przypomina bardziej niemieckie jałowcówki niż angielski dry gin. Smak wyrazisty, pikantny, na języku dużo czarnego pieprzu, także finisz ostry. Raczej do mieszania z tonikiem niż do degustowania. Moc – 43,5%.

16 października 2014 o godz. 10:36

Czysta

Wodka Czysta [Desktop Resolution]

Wódka Czysta, przed wojną produkowana przez Państwowy Monopol Spirytusowy, potem marka ogólnopolmosowa, od 1999 roku – po komercjalizacji Polmosu – należała do Polmosu Żyrardów, a obecnie jest własnością Polmosu Siedlce. Tania wódka, która nigdy nie miała jednolitej receptury, początkowo produkowana z ziemniaków, potem z pszenicy, a nawet melasy. Zmieniała się też jej moc, miała 45 i 40%. Dziś jest to mieszana wódka zbożowa o mocy 40%, oferowana także jako Wódka Czysta de Best. Powróciła do barów na fali mody na wódki retro. Ma bardzo surowy smak czystej wódki, z tłem mineralnym, może nieco metalicznym, niewątpliwie przypomina smak wódek z PRL. Jedni sięgną z nostalgii, inni z ciekawości, większość jednak zachęcona niską ceną. Jakość do ceny jest adekwatna.

15 października 2014 o godz. 10:05

Locke’s

SONY DSC

irlandzka whiskey, powstająca obecnie w gorzelni Kilbaggan, a w latach 1994-2014 w gorzelni Cooley. Marka nawiązuje do Johna Locke’a i jego Locke’s Distillery. Locke i jego rodzina byli właścicielami gorzelni, która dziś nazywa się Kilbeggan, przez ponad sto lat, w latach 1843-1947. Sama destylarnia powstała w miejscowości Kilbeggan, nad rzeką Brosna, w 1757 roku. Od 2012 roku jest własnością Beam Suntory. Whiskey Locke’s dostępna jest zarówno jako blend, jak i jako single malt. Wersja słodowa oferowana jest jako whiskey 8- i 10-letnia, m.in. w kamionkowych flaszach. Cechują ją delikatne kwiatowe nuty. Wersja mieszana jest bardzo lekka, w ustach słodycz mlecznych cukierków, w nosie wanilia, również kwiaty, trochę cytrusów. To typowy lekki irlandzki styl, porównać ją można do whiskey Paddy.

14 października 2014 o godz. 09:47

Kilbeggan

SONY DSC

jedna z najstarszych irlandzkich destylarni whiskey, a także marka blendu, powstającego w latach 1994-2014 w gorzelni Cooley. W podstawowej wersji Finest ma dość ostry smak destylatów zbożowych, ale i miodową słodycz słodu, w wersjach 15- i 18-letniej blend jest bardziej słodki, ma nuty czekoladowo-kawowe, lekko przypieczone tło. Marka nawiązuje do tradycji Kilbeggan Distillery, która powstała w Irlandii w 1757 roku. Gorzelnia od 2012 roku jest własnością Beam Suntory, została odbudowana i od 2014 roku tutaj powstają whiskey: Kilbeggan i Locke’s. Zakład założono w miejscowości Kilbeggan nad rzeką Brosna, jako pierwszy właściciel w źródłach występuje Matthias McManus (od 1798 roku), znany uczestnik irlandzkich walk niepodległościowych. W swojej historii wielokrotnie była zamykana, zmieniała nazwy i właścicieli. Od 1843 roku prowadził ją John Locke i zmienił nazwę na Locke’s Distillery. W rękach jego rodziny pozostawała do 1947 roku, potem przejęła ją szwajcarska firma Transworld Trust. Zamknięta na dobre w 1957 roku. W 1982 roku otwarto w starym budynku destylarni muzeum irlandzkiej whiskey. W latach 90. XX wieku destylarnię i receptury oraz znaki towarowe kupiła Cooley Distillery, wskrzeszono markę (także Locke’s Whiskey) i przystąpiono do reaktywacji samej destylarni. Po zainstalowaniu dwóch alembików w 2007 roku ruszyła w historycznym miejscu niewielka produkcja. By zachować możliwie jak najwięcej z dawnego stylu, zainstalowano nie tylko stare miedziane alembiki (jeden z nich to oryginał z 1800 roku), ale też całość napędzana jest parą. W 2010 roku uruchomiono linię do zacierania i fermentacji ziarna. W liczących ponad 200 lat, zbudowanych z granitu magazynach Kilbaggan dojrzewają już własne whiskey, a także te wyprodukowane w Cooley Distillery. W 2009 roku wypuszczono limitowaną edycję „trójpaku” – próbek, zawierających wydestylowane w Kilbeggan whiskey: new make, jednoroczną i dwuletnią. W 2014 roku wersję Finest zastąpiono produkowaną już w nowej-starej destylarni Kilbeggan Traditional Irish Whiskey. Wprowadzono także Kilbeggan Distillery Reserve Malt Whiskey, pierwszą czystą słodową whiskey z tej destylarni. Zakład i muzeum przez cały rok są otwarte dla zwiedzających.

13 października 2014 o godz. 10:14

Jack Colson

SONY DSC

paskudna francuska blendowana whisky, która poza lokalnym rynkiem eksportowana jest do… Bułgarii i tam oferowana przez firmę Unified Distillers. Właściwie trudno to nazywać whisky, gdyż jest to mieszanka destylatów zbożowych, odrobiny szkockich słodowych oraz… koncentratów smakowych. W rezultacie ma aromat spirytusu zbożowego, a smak jest mieszanką dymu i propolisu. Moc – 43%, kolor doprawiony karmelem.

12 października 2014 o godz. 09:58

Brodie’s

SONY DSC

marka blendowanej whisky, należąca do spółki Brodie Crawford & Co. Firma powstała w 1962 roku i należała do Brodie Hepburn Ltd. oraz Marty Dykesa i George’a Crawforda, właściciela Macduff Distillery. Brodie Hepburn zakładał destylarnię Deanston w 1965 roku, był też współwłaścicielem gorzelni Tullibardine. Brodie’s Supreme (40%) była słodką, bezpretensjonalną whisky o słodowo-miodowych aromatach, a w ustach smak toffi i czekolady mlecznej.

11 października 2014 o godz. 10:40

Mons Meg

SONY DSC

nazwa produkowanej w latach 70. i 80. XX wieku blendowanej whisky odnosi się do słynnego działa, średniowiecznej bombardy, broniącej zamku Edinburgh Castle. Armata powstała w 1449 roku na rozkaz Filipa Dobrego, księcia Burgundii, który podarował ją królowi Szkocji Jakubowi II. Jest to jedna z największych, pod względem kalibru, armat jakie kiedykolwiek powstały. Wciąż można ją podziwiać odwiedzając edynburski zamek. Mieszankę zestawiała firma Lambert Brothers z Edynburga, pośrednicząca na rynku sprzedaży whisky w latach 1939-1996. W aromacie nuty porto i toffi, w ustach sama słodycz – miód i propolis oraz wino deserowe. Słomkowa barwa, moc – 40%.

10 października 2014 o godz. 10:40

Deerstalker

SONY DSC

nazwa odnosi się do polowania na jelenie, jak również do bardzo popularnego w Anglii nakrycia głowy w kratę, jakie nosił Sherlock Holmes. Podobno jako pierwsza tej nazwy dla oznaczania swoich whisky zaczęła używać firma J.G.Thomson z Edynburga w 1880 roku dla oznaczania swojego blendu. Potem marki używała (również dla blendów) firma C. Cotton z Edynburga. Była to przyjemna, lekka whisky, o bardzo owocowych aromatach – jabłka i gruszki, w ustach dużo, dużo gruszek. W 1994 roku markę przejęła Aberko Limited z Glasgow, która obecnie oferuje whisky słodową Deerstalker Highland Single Malt w wersjach: 10-, 12-, 15- 18-letnich. Z dawnym blendem nowa whisky ma tylko wspólną nazwę. Aberko skupuje bardzo różne słodowe destylaty i butelkuje pod marką Deerstalker, są to single malts z destylarni Braeval (10, 15 yo), Allt A Bhainne (12 yo) i Balmenach (18 yo), więc trudno cokolwiek mówić o stylu, bo jest niespójny.

9 października 2014 o godz. 10:14

Ezra Brooks

SONY DSC

popularny choć z niższej półki amerykański bourbon. Właścicielem marki jest firma Luxco z St. Louis, ale destylacja i maturacja odbywa się w Kentucky, a konkretnie w zakładach Heaven Hills w Bardstown. Marka powstała w latach 50. XX wieku i wówczas była destylowana Medley Distillery, w Owensboro. Potem wielokrotnie zmieniała właścicieli, w 1993 roku kupiła ją firma David Sherman Company, która potem zmieniła nazwę na Luxco. Nastaw fermentacyjny to w większości kukurydza, w mniejszym stopniu inne zboża, firma nie podaje jakie. Przed rozlaniem do butelek Ezra Brooks jest filtrowana przez węgiel drzewny. Tradycyjna Ezra Brooks Black Label, z czarną etykietą, występuje w wersjach 40% I 45%. To bardzo klasyczny bourbon – słodki, o bardzo kukurydzianym smaku i waniliowych aromatach amerykańskiego dębu, z nuta toffi. Kiedyś dostępna była też zielona etykieta, Ezra Brooks Green Label (40%). Firma oferuje też whiskey z wyższej półki, przede wszystkim Ezra B. Single Barrel Kentucky Straight Bourbon Whiskey – potężny, dwunastoletni trunek o mocy 49,5%, z dużą ilością aromatów drewna, ale też: cytrusów, skóry, tytoniu. Jej młodszą, ale mocniejszą siostrą, jest już mniej udana Old Ezra Kentucky Straight Bourbon Whiskey – siedmiolatka, o mocy 50,5%, w której słodycz miesza się z cierpkością tytoniu. Produkowany jest też likier Ezra Brooks Cinnamon (35%). Ciekawostką jest product placement Ezry Brooks w tak znanych filmach jak „Żądło” czy „Leon zawodowiec”.

8 października 2014 o godz. 10:45

Pampero

SONY DSC

najbardziej znana marka rumu z Wenezueli, obecnie należąca do koncernu Diageo. Firmę założył w 1938 roku Alejandro Hernández, syn rybaka z wyspy Margarita. Nazwa Pampero odnosi się do pastwisk, na etykiecie widnieje kowboj na białym koniu, Wenezuelczycy mówią na swój ulubiony rum Caballito Frenao, czyli stadnina koni. Siedziba firmy mieści się w Caracas, jednak główna destylarnia i składy beczek są w Ocumare del Tuy. Firma w 1991 roku została sprzedana za ponad 70 mln dolarów koncernowi United Distillers (dziś Diageo). Rumy leżakują w piwnicach Hacienda Ocumare w beczkach z białego amerykańskiego dębu, wszytkie, poza białym, są mieszankami, w których najmłodsze destylaty maja dwa lata. Oferta obejmuje: bardzo słodki i aromatyczny biały Pampero Blanco, ciemny, o wyraziście dębowym smaku Pampero Ron Añejo Especial, słodki, wspaniały, niemal czekoladowy, z śmietankową gładkością i aromatem tropikalnych owoców Pampero Ron Añejo Aniversario oraz Pampero Selección 1938 Ron Añejo o smaku czekolady z orzechami i prażonych migdałów.

7 października 2014 o godz. 09:53

Black Douglas

SONY DSC

blendowana whisky The Black Douglas De Luxe składała się ze szkockich destylatów, ale robiona była przez kanadyjski Seagram’s, na rynek australijski – w taniej wersji bez zpodania wieku i w droższej, złożonej z whisky liczących 8-12 lat. Poza Australią praktycznie nie znana, a po wyprzedaży aktywów Seagram’s zaprzestano jej produkcji. Miała nieco przypalony aromat, w smaku lekko wystrawna, w finiszu wręcz cierpka jak małe czerwone winogrona.

6 października 2014 o godz. 10:16

Old Inverness

SONY DSC

marka blendowanej whisky ze stajni Gordon & MacPhail, wcześniej – w latach 80. XX wieku – marka należała do Macfarlane Bruce & Co. z Inverness. Ciekawy aromat likierowego wina, miodu i ciasta ze śliwkami. Smak delikatny, a jednocześnie wyrazisty, bardzo słodowy, z nutą wiśni i madery. Całkiem przyzwoita, brak jej tylko finiszu. Moc – 40%. Wersja Gordon & MacPhail kosztuje 16 funtów, wersja Macfarlane Bruce & Co., którą miałem okazję próbować, na aukcjach jest za ok. 70 funtów butelka 0,75 l.